စကားဝိုင်း🔞

‎မရွာဖြစ်တော့မယ့်မိုး‌ကို ‎သယ်ထားရတဲ့ တိမ်တိုက်ဟာ ‎အလေးလံဆုံးပါ အချစ်ရယ်။ ‎ ‎-မြတ်နွယ် ‎

စာတိုငဖြူရဲ့ "မောင့်ရေခဲကြောင့် ပူပူနွေးနွေးကွဲတဲ့ကျွန်မအသည်း" ကို ကျွန်တော် laboratory ဆန်ဆန် ခွဲစိတ်စမ်းသပ်ထားပါတယ်။ Logic တစ်ခုတည်းနဲ့ မဟုတ်ဘဲ reader-response criticism (စာဖတ်သူအပေါ်သက်ရောက်မှု့)၊နဲ့ postmodern reading တွေကိုပါ ထည့်သွင်းပီး ပြောသွားမှာပါ။ ကဲ let' start guys ပထမဆုံးပြောရရင် ဒီ E-book က ကျစိမ့်တစ်ခွက်လို မျှတတဲ့အရသာရှိတယ်။ Minimalism၊ lyricism၊ fragmentation(ချိုးဖျက်ရေးနည်း) နဲ့ narrative poetry ကို balance ကောင်းကောင်းနဲ့ ရောစပ်ထားတာ တွေ့ရတယ်။ Pure surreal လို့ ပြောလောက်အောင် dream logic မပြင်းပေမယ့် emotional surrealism(မင်းတို့မခံစားရရင် အဲ့တာ၀မ်းပိတ်နေလို့ပဲ)ကိုတော့ ခံစားရတယ်။ Motif တစ်ခုအနေနဲ့ "မောင်" ဆိုတဲ့ နာမ်စားကို တစ်အုပ်လုံးရဲ့ structural backbone(တည်ဆောက်မှု့ကြောရိုး)အဖြစ် တည်ဆောက်ထားတယ်။ အစပိုင်းမှာ လူတစ်ယောက်လို ဖတ်မိစေပေမယ့် နောက်ပိုင်းရောက်လာတဲ့အခါ "မောင်" ဟာ memory လား၊ absence လား၊ private signifier လား၊ ဒါမှမဟုတ် narrator ရဲ့ inner consciousness (ဇာတ်ကောင်ရဲ့ခံစားမှု့ဘာညာစမာကလာEtc...)ကိုယ်စားပြုတဲ့ symbol လားဆိုပြီး multiple interpretation(meaningအမျိုးမျိုးထွက်လို့ရတယ်) တွေ ဖွင့်ပေးနိုင်တယ်။ ဒီ ambiguity(မရှင်းလင်းမှု့/ရီဒါကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ခိုင်းချင်း)ကပဲ reader ကို active participation လုပ်စေတယ်။(ငါအပိုပြောတယ်ထင်ရင် ဖတ်ကြည့်ကွာ) လူအများစုက ကဗျာကောင်းဆိုရင် ဝေါဟာရခက်ခက်၊ စကားလုံးအများကြီး သုံးရမယ်လို့ ထင်တတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီစာအုပ်ကတော့     love language နဲ့ပဲ emotional density ကို ဖန်တီးပြထားတယ်။ Vocabulary အနည်းငယ်နဲ့ impact အများကြီးရအောင် ရေးနိုင်တာက ဒီစာအုပ်ရဲ့ အားသာချက်တစ်ခုပါ။(သောက်ပြစ် ပြောဖို့မတွေးနဲ့အုံးသားကြီး ဆုံးအောင်ဖတ်) Sensibility ကလည်း တစ်ပုဒ်ချင်းစီမှာ consistency ရှိတယ်။ Feminine voice(မိန်းမရှု့ထာင့်/အ‌တွေး)ကိုအစကနေအဆုံးထိ control မပျက်ဘဲ ထိန်းထားနိုင်တယ်။ မိန်းမ narrator ရဲ့ emotion ကို hyper bole(အမှန်ထပ် ပိုများအောင်ချဲ့ကားချင်း)မဖြစ်အောင် restraint နဲ့ ရေးထားတာ သဘောကျတယ်။(ဖိုဝါဒီဇွတ်လုပ်‌ေနတဲ့ မင်းတို့ကတော့ မကျလောက်ဖူး) Imagery ပိုင်းမှာလည်း တီရှပ်၊ ရေခဲ၊ မျက်ရည်၊ ဖန်ခွက်လို နေ့စဉ်အသုံးအဆောင်တွေကို emotional landscape အဖြစ် ပြောင်းသုံးထားတာ တွေ့ရတယ်။ အထူးသဖြင့် ၁၉ ပုဒ်‌‌ မြောက်ကိုကျွန်တော်အရမ်းသဘော