گــروه آنــتـی بــیــوتــروریــسـم

🌿 نور | قسمت دوم ✨ چرا خداوند «نور» را برگزید؟ 🔹 آنچه گذشت... در بخش‌های پیشین، با پیشینهٔ واژهٔ «نور» آشنا شدیم، جایگاه آن را در کتاب‌های آسمانی دیدیم... 💫چرا خداوند برای بیان حقیقت خویش، از «نور» سخن گفته است؟ یکی از پرسش‌های اساسی در مطالعهٔ قرآن این است که چرا خداوند بارها از «نور» سخن می‌گوید. در میان همهٔ پدیده‌های عالم، چرا نور چنین جایگاه ویژه‌ای در بیان حقایق الهی دارد؟ چرا هدایت، ایمان، وحی، قرآن، پیامبران و حتی ذات الهی با مفهوم نور توصیف شده‌اند؟(توضیحات در ادامه مبحث نور) پاسخ را باید از خود قرآن آغاز کرد. خداوند در آیهٔ مشهور سورهٔ نور، پس از بیان این حقیقت که: «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» بی‌درنگ می‌فرماید: «مَثَلُ نُورِهِ...» 📌این تعبیر بسیار تأمل‌برانگیز است. خداوند تصریح می‌کند که آنچه پس از این می‌آید، «مَثَل» است؛ یعنی برای نزدیک کردن حقیقتی فراتر از فهم عادی انسان، از نمونه‌ای آشنا بهره می‌گیرد. حقیقت نور الهی را نمی‌توان با واژه‌های محدود انسانی به طور کامل بیان کرد؛ از همین رو، قرآن از محسوس‌ترین پدیدهٔ عالم، یعنی نور، پلی به سوی حقیقتی نامحدود می‌سازد. 👈در این نکته، رازی بزرگ نهفته است. اگر خداوند نور را به عنوان «مثال» برگزیده، پس در نور ظاهری ویژگی‌هایی وجود دارد که می‌تواند انسان را به شناخت نور حقیقی نزدیک کند. 👈 مثال‌های قرآن هرگز تصادفی نیستند؛ هر مثال، به سبب شباهتی عمیق میان ظاهر و باطن انتخاب شده است. 🔻به ویژگی‌های نور بیندیشیم. نور، خود آشکار است و دیگران را نیز آشکار می‌کند. خود دیده می‌شود و سبب دیده شدن همهٔ اشیا است. تاریکی را می‌زداید، راه را نمایان می‌کند، سرچشمهٔ حیات بسیاری از موجودات است، گرما و انرژی می‌بخشد و بدون آن، شناخت جهان پیرامون تقریباً ناممکن می‌شود. تا نور نباشد، چشم رنگ‌ها را نمی‌شناسد، شکل‌ها را تشخیص نمی‌دهد و زیبایی‌های جهان پنهان می‌مانند. 🌅قرآن می‌خواهد از همین حقیقت محسوس، ما را به حقیقتی برتر رهنمون شود. همان‌گونه که جهان ماده بدون نور دیده نمی‌شود، عالم معنا نیز بدون نور الهی شناخته نخواهد شد. همان‌گونه که چشم بدون نور کارایی ندارد، عقل و قلب نیز بدون نور الهی راهی به حقیقت پیدا نمی‌کنند. از همین رو، قرآن تنها یک‌بار از نور سخن نمی‌گوید. این مفهوم همچون رشته‌ای زرین، سراسر

اون موقع هم هرمز داشتیم ولی خامنه ای بزرگ نداشتیم.

🔴چکیده ای از دعای علوی مصری به نیت نابودی بنی عباس خداوندا! یقین دارم که امر به ظلم و ستم نمی کنی و بدان راضی و خشنود نیستی؛ به ظلم گرایش نداری و بیداد گری را دوست نمی داری؛ کسی را گرفتار تاریکی نمی کنی و می دانی که گروه ستمگران تا چه اندازه ای بر بندگانت ستم روا داشته اند  این نابکاران، تنها پایگاهشان ظلم و کینه توزی و کلمات ناپسند و بُهتان است. حال اگر برای این دسته، زمانی را مقرّر فرموده ای که باید به پایان برسد یا اجل آنان را معین کرده ای که باید بدان دست یابند، از آن طرف خود در قرآن سخن گفته ای که حقّ است و وعده فرموده ای که حتماً باید انجام شود و آن قابل تکرار نیست: «خداوند آنچه را که بخواهد محو می کند و آنچه را که اراده فرماید ثابت می دارد و نزد اوست امُّ الکتاب اینک تو را به چیزی می خوانم که همه انبیاء و فرستادگان و بندگان صالح و ملائکه مقرّب، تو را بدان خواندند، که این مهلت را برای این دسته از امّ الکتاب محو فرمائی و به جای آن نابودی آنان را مقرّر نمایی تا این که مدت زندگی آنان خاتمه یافته، مرگشان فرا رسد، بدکاران آنها را هلاک فرمایی و بعضی از آنها را بر برخی دیگر مسلط سازی تا اینکه احدی از آنان باقی نماند و هیچ یک از آنان را از این سختیها نجات ندهی. جمعیت آنان را از هم بپاش و اسلحه آنها را از کار بینداز، وحدتشان را به تفرقه مبدّل کن و مرگشان را برسان؛ عمرشان را کوتاه کن؛ گامها و قدمهایشان را بلغزان، شهرهای خود را از لوث وجودشان پاک کن و بندگانت را بر آنان پیروز گردان. آری، اینها سنّتهای تو را دگرگون ساختند، پیمان تو را شکستند، هتک احترام تو نمودند، آنچه را نهی فرموده بودی به جای آوردند و به سرکشی و گردن فرازی پرداختند و در گمراهی آشکار غوطه ور شدند. یا الله بر محمّد و آل محمّد صلوات فرست و جمع این کافران و بیدادگران را پریشان ساز و مرگ را بر زندگان آنان، مسلّط فرما، همسران آنها را بدنام کن، بندگانت را از جفای آنان نجات ده؛ دست ایشان را از چپاول و غارت اموال مردم کوتاه نما؛ زمین را از لوث وجودشان پاک فرما؛ زراعتشان را نابود ساز؛ بنیادشان را از ریشه برکن؛ پیوندشان را مبدّل به جدایی فرما و پیکرشان را در هم شکن، ای پرورگار صاحب جلال و کَرَم! بر محمّد و آل او صلوات فرستاده، اموال این ستمکاران را نابود کن و دلهایشان را سخت بربند. آنان را در دل خشکی فرو بر