کمیته دانشجویی سندیکا

🔸به مناسبت نزدیک شدن به برگزاری هشتمین نمایشگاه بین المللی فارمکس خاورمیانه با دکتر عبدالهی اصل به گفتگو نشستیم، تا ارزیابی کنیم با توجه به جنگی که پشت سر گذاشتیم و آسیب هایی که صنعت داروسازی کشور دید، فارمکس چه نقشی می تواند در دوره پسا جنگ ایفا نماید؟ دکتر عبداللهی اصل: جنگ‌های یک سال گذشته یک بار دیگر نشان داد که باید تعریف‌مان از تولید داخل را اصلاح و جدی کنیم. اینکه محصول نهایی در ایران ساخته شود مهم است، اما کافی نیست. مهم این است که پشت هر محصول چقدر دانش، مواد کلیدی، اینترمدیت، فناوری، تجهیزات و امکان جایگزینی تأمین‌کننده در اختیار خودمان است. در شرایط عادی شاید خیلی از این وابستگی‌ها دیده نشود، اما بحران همان جایی است که نقاط ضعف زنجیره خودشان را نشان می‌دهند. به همین دلیل فارمکس امسال می‌تواند نقش متفاوتی داشته باشد و به جای اینکه نشان دهیم چه چیزهایی تولید می‌کنیم، باید ببینیم کجای زنجیره هنوز آسیب‌پذیریم و برای عمیق‌تر کردن تولید چه باید بکنیم. بعد از این تجربه، تعداد اقلام تولید داخل به تنهایی شاخص مناسبی برای اعلام قدرت صنعت داروسازی نیست، بلکه مهم‌تر این است که اگر یک حلقه از زنجیره از دسترس خارج شد، صنعت تا چه حد توان ادامه دادن دارد. 🔹️۲. چه فرصت‌هایی برای بازسازی و تاب‌آوری وجود دارد؟ مدیرکل دارو ادامه داد: به نظرم بازسازی، برگشتن به شرایط قبل جنگ نیست. اگر همان زنجیره قبلی را با همان وابستگی‌ها دوباره بسازیم، چیزی تغییر نکرده است. فرصت فارمکس این است که شرکت‌ها مشخص کنند کدام مواد، پیش‌سازها، فناوری‌ها و تجهیزات برای صنعت استراتژیک‌ترند و سرمایه‌گذاری و همکاری را به همان نقاط هدایت کنند. البته عمیق کردن تولید به این معنا نیست که تصمیم بگیریم همه چیز را در کشور با هر قیمت و در هر مقیاسی تولید کنیم. تولید زمانی پایدار می‌شود که علاوه بر دانش، به مقیاس اقتصادی برسد و کیفیت رقابتی داشته باشد و بازارش محدود به داخل نباشد. فارمکس می‌تواند رابطه شرکت داروسازی و تولیدکننده مواد اولیه را از یک رابطه ساده خریدار و فروشنده جلوتر برده، به سمت توسعه مشترک محصول و اصلاح فرایند و فناوری سوق دهد. 🔸دکتر عبداللهی اصل در پایان به شرح فعلی صنعت و نقش فارمکس ۲۰۲۶ پرداخت: یکی از چالش‌های ما در صنعت دارو این است که سال‌ها تولیدکننده نگاهش را به بازار

🔹صنعت داروسازی را باید در پیوند با محیط کلان سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فناورانه، قانونی و محیط‌زیستی (PESTLE) تحلیل کرد. آنچه در کارخانه، آزمایشگاه، زنجیره تأمین و بازار دارو اتفاق می‌افتد، تا حد زیادی بازتاب شرایطی است که در سطح اقتصاد کلان کشور شکل می‌گیرد. 🔸نرخ ارز، شاخص تورم، نرخ تأمین مالی، دسترسی به سرمایه، سیاست‌های تجاری، محدودیت‌های بین‌المللی، انرژی، قدرت خرید مردم و سیاست‌های بودجه‌ای و ارزی دولت، همگی متغیرهایی در محیط Macro هستند که مستقیماً بر تصمیم‌های Micro بنگاه دارویی اثر می‌گذارند؛ از انتخاب ماده اولیه و فناوری گرفته تا سرمایه‌گذاری، قیمت تمام‌شده، توسعه محصول، اشتغال و حتی امکان حضور در بازارهای صادراتی. 🔹بنابراین بخشی از مشکلات صنعت دارو را نمی‌توان صرفاً با نسخه‌های درون‌صنعتی حل کرد. همان‌گونه که سیاست‌های اقتصاد کلان بر صنعت اثر می‌گذارند، توسعه صنعت دارو نیز می‌تواند بر متغیرهای کلان از جمله اشتغال تخصصی، ارزآوری، صادرات، توسعه فناوری و کاهش وابستگی ارزی اثرگذار باشد. 🔸فارمکس ۲۰۲۶ می‌تواند محل اتصال این دو سطح باشد؛ جایی که اقتصاد کلان به زبان صنعت ترجمه شود و مسائل صنعت نیز به زبان سیاست‌گذاری بازتاب پیدا کند. 🔹*حرکت از نمایشگاه به یک پلتفرم صنعتی* تجربه نمایشگاه‌های بزرگ بین‌المللی نیز نشان می‌دهد که نمایشگاه‌های نسل جدید دیگر صرفاً مجموعه‌ای از غرفه‌ها نیستند. برای مثال، CPHI امروز کل زنجیره ارزش دارو را از API و مواد جانبی تا تولید، بسته‌بندی، فناوری و خدمات به هم متصل می‌کند و در کنار نمایشگاه، Business Matching، کنفرانس‌ها و محتوای تخصصی ارائه می‌دهد. در ACHEMA نیز نمایشگاه با کنگره علمی و برنامه‌های تخصصی درهم‌تنیده است؛ از AI و Digital Twin تا اتوماسیون، فرآیندهای هوشمند و فناوری‌های پیشرفته تولید. حتی Digital Hub این رویداد به‌عنوان محل نمایش، یادگیری و شبکه‌سازی فناوری‌های دیجیتال طراحی شده است. 🔸این همان مسیری است که می‌توان برای فارمکس نیز متصور بود: حرکت از نمایش محصول به نمایش دانش، فناوری، سرمایه‌گذاری و راه‌حل. در این مسیر، فناوری‌های Industry 4.0 و Industry 5.0 که در حوزه دارو به Pharma 4.0 و Pharma 5.0 تعبیر می‌شوند اهمیت ویژه‌ای دارند. هوش مصنوعی، Digital Twin، اتوماسیون پیشرفته، داده‌محوری، Predictive Maintenance،