seraphim : ember vice

‌ ​: گم شده در خیال، وهم پناه از دست رفته‌ام را دنبال می‌کنم؛ گویی آخرین تازیانه‌ها را چشیده‌ام دنبال روی چهره‌ی سوخته‌ی عشق می‌روم. رنجور و ناتوان بوی نفس‌هایش را می‌بوسم و ظرف تو خالیِ امیدم را به چشمه‌ی چشمان روشنش بسته‌ام. بر می‌گردد؟ روح دفن شده‌ام را برای نجات در آغوش می‌کشد؟‌ ‌

:  خراش سطحی‌ای که مچ دستم رو به نامت زده پررنگ‌تر از هر زمانی برای بوسیدن می‌درخشه. خیره‌ـم به دیواری که با سفید مشمئز کننده‌ی بی‌رنگ پر شده و آزارم می‌ده، خراش‌ها اونقدر عمیق نیستن که برای خلق تصویری پر از رنگ روی دیوار خونی بریزن، اجازه‌ی زخم زدن رو ندادی و من گیر افتاده بین دیوارهای بی‌ترک، می‌شکنم، این دلرحی‌ای که قولش رو دادی نیست.‌ ‌ ‌🌟​  240226 // owned by satan . ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

روزنه‌ها با نفس‌ها پر و نوازشی نرم سرپوش تلاش‌های بی‌وقفه‌ی من برای رسیدن به سراب شیرینی که ساخت شد، ابریشمِ قهری که درهم پیچیدگی بدن‌هامان را شاهد بود و سرخی پنهان پشت شرم، خنکیِ دعوت کننده‌ی ملحفه با حرکاتی از روی عجله به آغوش حرارت می‌رفت و من گیج بودم. گمراه و شرم زده از بدنی که صاحبی خداگون داشت و هردو متعلق به من و از تعلقاتم به حساب می‌رفتند، حقیقتی که انکار ناشدنی؛ موج می‌خورد بین نگاهش. سرریز از تلاطم و هماهنگ با فشار نفس‌های سخت و گداخته، اثبات مالکیت می‌کرد و احساس سخت و حریص پیچیده‌ درون قلبش تاریکی چشمانش را عمق می‌داد. مثل طعمه‌ای راضی از گزیده شدن، انتظارش را می‌کشم و با وجود سنگینی گناهِ نابخشودنی بینمان، می‌خواهم شکارش باشم. شبانگاه // لذتِ گناه‌آلود هر ببوسه.