"احمد شاملو بامداد نخستین"

😞

‌بعضی شب‌ها  آدم دلش یک آرامش کوچک می‌خواهد  آرامشی شبیه رسیدنِ کسی  که بی‌آن‌که حرفی بزند  تمام خستگی‌ات را  از روی شانه‌هایت جمع می‌کند. دلش می‌خواهد  یک نفر باشد  که از میانِ تاریکی بیاید  چراغِ کم‌نور اتاق را  به روشناییِ لبخندش وصل کند  و بگوید:  «من اینجام…  تو فقط نفس بکش.» بعضی شب‌ها  آدم دلش یک حضورِ ساده می‌خواهد  حضور کسی  که بلد است  عشق را  نه با کلماتِ بلند  که با بودن آرامش  چکه‌چکه  در دلت بریزد. #ثریا_شجاعی_اصل ‌#شب_آرام @Saray_sheir_ghazal

یه عالمه حرف‌های مهم دارم برای گفتن ولی به کلام و کلمه درنمیان و نمیدونم این قضیه تا کی قراره ادامه داشته باشه.

گاهی یه آهنگ می‌تونه تو رو ببره به جایی که سال‌هاست دیگه وجود نداره.

شب هنگام ...🌒 پناه میبرم به خلوت همیشگی ام ... اتاق کوچکم... چند نخ سیگارنیمه مرغوب  ... چای تلخ ... کتابهای نیمه ناتمامم... دو سه  برگی کاغذ سفید... قلمهای آبی ومشکی ام... آهنگی بیکلام... وهر شب که مردم شهر بخواب میروند وچراغ خانه ها یکی یکی خاموش ... از  لای پنجره به دنبالت میگردم جائی در  آسمانم را ولی عزیز از دست رفته ی من... شبهای ابری دلم عجیب میگیرد... وگاهی مرگ به رویم  لبخند میزند... راستی عزیز دلم...؟!؟ سهم من از دنیا این بود ؟!؟... شهر...آ

. ما هیچ تر از هیچ پی هیچ دویدیم جز هیچ در این هیچ دگر هیچ ندیدیم. #مولانا . #شبتون_بدور_از_دلتنگی🌖 ~°~°💜@Janaanami

. چنان آدم کوری که دلتنگ مادرش شده با اینکه هرگز او را ندیده است دلتنگ مرگم چگونه دل تنگ نباشد؟ وقتی می دانم کولی ها غمی بزرگ را میان آوازهای شادشان پنهان کرده اند و گوزنی که بر دیوار خشک شده با اندوه زیبایی اش را حفظ کرده است هنگام نواختن آهنگی غمگین انگشت ها آرام تر حرکت می کنند انگار چیزی که آرام رخنه می کند و همیشه غم است و اگر سوراخی پشت جمجمه ام تعبیه کنم از دریچه چشم هام آدم های زیادی را می بینید که برای سال های مرگ شان در تکاپو هستند تا وقتی می میرند همه چیز به اندازه و سر جای خودش باشد. این داستان غم انگیزتر از آن است که هزار بار تکرار نشود و ما خسته تر از آن که از خوابی عمیق چشم پوشی کنیم خسته ام و آنقدر با دست های خسته ام زندگی را زیر و رو می کنم تا گور خودم را کنده باشم مثل مادر بزرگ که سال ها قوطی قرص های آلزایمرش را زیر و رو کرد اما از میان تمام روز ها روز عروسی اش را به یاد نیاورد آخر قرص هایش را از دهان پنجره پرت کرد توی گلوی حوض و آنقدر خودش را به خواب زد که همه باور کردند مرده است من شب ها صدای حوض را می شنیدم که برای ماهی های مرده دریا می گریست اما کسی حرفم را باور نکرد تا یک روز صبح نهنگی را در حیاط خانه مرده یافتم دارم سعی می کنم عروسی مادربزرگ را به یاد بیاورم دارم سعی می کنم نهنگ مرده ای را به درون حوض هل بدهم دارم سعی می کنم یک روز خوب را به یاد بیاورم دارم سعی می کنم و باید آنقدر ادامه دهم تا یک روز مثل مادر بزرگ بروم و کمی مرگ برای خودم دست و پا کنم بعد برگردم در گوری که برای خودم کنده بودم دراز بکشم و آرام بگیرم. به من بگو : چقدر باید بگذرد تا دست یک کارگر خستگی اش در برود؟ چقدر باید بگذرد تا آخرین افغان واژه درد را فراموش کند؟ چقدر باید بگذرد تا یک مهاجر دلتنگی را چقدر باید بگذرد تا یک انسان ... و چقدر یک انسان تنهاست و چقدر یک انسان تنهاست و چقدر یک انسان تنهاست یک انسان که در حال پوسیدن است و برای اجسام در حال پوسیدن فرقی نمی کند روی زمین یا زیرش #محمد_افندیده از متن کتاب: راویان مویه های زاگرس آنقدر از تو می نویسم تا فارسی تمام شود @aztominevisamtafarsitamamshavad

🤍 ماه در آغوش شب به خواب مى رود و من هنوز بيدارم مگر مى شود بى تو به خواب رفت خاطره ها صف مى كشند به خيالم و من خمار يك لحظه ديدنت با من چه كردى؟ هيچ چيز جاى خودش نيست در تنم لحظه ها تب دارند و من چه بى تابانه بر شانه هاى سياه شب با خيال تو سفر خواهم كرد.. #امیر_وجود شبت آرام ماه من🤍🍃 @navayehjan