IT Guys👾

🔖 تیم کوک رفت؛ اپل رو ۱۳ برابر کرد، ولی هیچ‌وقت استیو جابز نشد! بعد از ۱۵ سال، دوران مدیرعاملی تیم کوک در اپل تموم شد و از امروز جان ترنوس رسما مدیرعامل جدید اپل هست. البته کوک از اپل نمی‌ره و به عنوان رئیس اجرایی هیئت‌مدیره همچنان کنار شرکت می‌مونه. کوک سال ۲۰۱۱ و در یکی از حساس‌ترین دوره‌های تاریخ اپل جای استیو جابز نشست. اون زمان سوال مهمی وجود داشت؛ آیا اپل بدون جابز اصلا می‌تونه همین مسیر رو ادامه بده؟ ۱۵ سال بعد، حداقل از نظر عددی جواب کاملا مشخصه. وقتی کوک مدیرعامل شد ارزش اپل حدود ۳۵۰ میلیارد دلار بود، امروز این عدد از ۴.۵ تریلیون دلار عبور کرده؛ یعنی تقریبا ۱۳ برابر. فروش سالانه شرکت هم از حدود ۱۰۸ میلیارد دلار به ۴۱۶ میلیارد دلار رسیده و سودش از ۲۶ میلیارد دلار به بیش از ۱۱۲ میلیارد دلار افزایش پیدا کرده. در همین دوره اپل برای سال‌ها و در مقاطع مختلف باارزش‌ترین شرکت دنیا بود و به اولین شرکت آمریکایی تبدیل شد که ارزش بازارش از یک تریلیون دلار عبور کرد. ولی کار کوک فقط فروختن آیفون بیشتر نبود. در دوره اون، اپل واچ و ایرپاد به کسب‌وکارهای بزرگی تبدیل شدن، Services از اپ استور و آی‌کلاد تا Music و TV به یکی از موتورهای اصلی درآمد شرکت تبدیل شد، اپل سیلیکون مسیر مک رو تغییر داد و زنجیره تامین اپل هم به یکی از مهم‌ترین مزیت‌های رقابتی شرکت تبدیل شد. اگر معیار مدیریت رو Scale، سودآوری و خلق ارزش برای سهامدار بدونیم، به نظرم تیم کوک بدون شک یکی از موفق‌ترین CEOهای چند دهه اخیر بوده. ولی با همه این‌ها، هیچ‌وقت استیو جابز نشد. جابز بیشتر از اینکه یک مدیر باشه، یک Product Visionary بود. مک، آیپاد، آیفون و آیپد هرکدوم در مقطعی تعریف یک بازار رو تغییر دادن. کوک در مقابل استاد این بود که چیزی رو که جابز ساخته بود، چندین برابر بزرگ‌تر، جهانی‌تر و سودآورتر کنه. شاید بزرگ‌ترین نقد به دورانش هم همین باشه. اپل در ۱۵ سال گذشته محصولات موفق زیادی ساخت، ولی محصولی در ابعاد آیفون که دوباره یک صنعت رو از پایه تغییر بده نداشت. پروژه خودرو بعد از سال‌ها کنار گذاشته شد، ویژن پرو هنوز Mainstream نشده و در موج AI هم اپل بیشتر در حال جبران فاصله با رقبا بوده تا رهبری بازار. حالا اپل به جان ترنوس سپرده شده؛ مدیری که از سال ۲۰۰۱ در اپل بوده و مدیریت مهندسی سخت‌افزار شرکت رو برع

آموزشی برای همکاران هلپ دسک 😁 چرا تفکیک VLAN پرینترها شما را به دردسر می‌اندازد؟ خیلی از ما در طراحی معماری شبکه سازمان‌ها، برای رعایت مسائل امنیتی و ایزوله‌سازی کلاینت‌ها، تجهیزات جانبی مثل پرینترها و اسکنرهای چندکاره (MFP) را به یک VLAN مجزا منتقل می‌کنیم؛ در این حالت پینگ برقرار است، روتینگ سوییچ لایه ۳ دقیق کار می‌کند و همه چیز روی کاغذ بی‌نقص به نظر می‌رسد… تا زمانی که کاربر می‌خواهد از دستگاه پرینت یا اسکن بگیرد! نتیجه؟ خطاهایی مثل Scanner Unreachable یا گیر کردن پرینت‌ها در صف با خطای Error, Printing. اما مشکل واقعی کجاست؟ ماجرا به رفتار پروتکل‌های کشف خودکار (Device Discovery) و مرگ آرام پکت‌ها در لایه ۳ مربوط می‌شود. مکانیزم Link-Local Multicast و سد لایه ۳ بسیاری از تجهیزات چندکاره (مخصوصاً مدل‌های قدیمی‌تر و استانداردهای رایج پرینترها مثل HP و Canon) برای شناسایی اولیه و مانیتورینگ وضعیت آنلاین‌بودن دستگاه، به پروتکل‌های مبتنی بر مالتی‌کست و برودکست تکیه می‌کنند: mDNS / Bonjour روی پورت UDP 5353 و آدرس 224.0.0.251 WS-Discovery (WSD) ویندوز روی پورت UDP 3702 و آدرس 239.255.255.250 SSDP / UPnP روی پورت UDP 1900 SLP (Service Location Protocol) روی پورت UDP 427 این ترافیک‌ها در دو نقطه به بن‌بست می‌خورند: آدرس‌های Link-Local (224.0.0.0/24): بر اساس RFC 5771، روترها و سوییچ‌های لایه ۳ به‌هیچ‌وجه این پکت‌ها را فوروارد نمی‌کنند. مقدار TTL=1TTL = 1: پکت‌های Discovery با Time-to-Live برابر با ۱ ارسال می‌شوند. سوییچ L3 به محض رسیدن پکت، یک واحد از TTL کم می‌کند (TTL=0TTL=0) و پکت بدون هیچ سر و صدایی Drop می‌شود. چرا اسکنرها بیشترین آسیب را می‌بینند؟ در حالی که پرینت را می‌توان با یک پورت مستقیم TCP (مثل پورت معروف 9100 RAW) دور زد، درایورهای اسکنر (مثل WIA و TWAIN) وابستگی شدیدی به تبادل سرویس‌های Discovery و سشن‌های کنترل پورت‌های جانبی دارند. وقتی نرم‌افزار اسکن پاسخی از مالتی‌کست دریافت نمی‌کند، فرض را بر این می‌گذارد که اسکنر خاموش یا قطع است و پیغام خطای ناامیدکننده می‌دهد. #Networking #Infrastructure #NetworkEngineering #SysAdmin #Multicast #Routing #EnterpriseNetwork 👾کانال تلگرام IT Guys