انجمن فرهیختگان

ای من تو بارانی که میباری بر تر و خشکی که میسوزند با هم در صحرای بی عدالتی ای من تو دریایی که میشورانی ماهی ها را که ز رود های دور می آیند از غبار غم ای من تو آفتابی که میتابی بر دل مردگان صحرای قربت تو آبی آسمانی پر ز امید در نگاه عاشقی منتظر تو رقص سمائی در میانه‌ی زندان برقص و بخند که می‌رود این خزان و می‌رسد نو بهاری دیگر در دل مردمان یک شب بارانی در دنیزلی ۱۱/۰۶/۲۰۲۲ ساعت چهار و نیم سحری مقدس شعر خلاصه ای از زندگی و بازداشت سه روزه من در کمپ پناهندگان دنیزلی به دلیل دستفروشی پوریا یوسفی امروز عکس ابولفضل پایدار را دیدم (واقعا دیدم(مشاهده(شهادت))) و این شعر که چند سال پیش در حالت اتصال به حلقه‌های رحمانیت زیستم را باز زیستم ... نامشان جاوید و راهشان را پایدار پرودگارا اقدام ما را در راهشان ثابت کن (یثبت اقدامنا یا الهی)