اظهار نظر در کانال خورشید

تا قبل از این جنگ فقط مشت محکم میزدید بر دهن استکبار حال تخفیف دادید شده سیلی خدایی دستمون درد گرفت از بس زدیم

این قمارباز فکر کرده چون ملت ما مشغول مراسم وداع با رهبری شهید است می‌تواند با آتش بازی بکند، در صورتی که با دم شیر بازی می‌کند و محکوم به شکست است

حاجی سه میلیون مشغول خاکسپاریست و۸۷ میلیون ازاد هستند حکم جهاد دهید تا این بی شرف ها را بدریا بریزند

باز عرازشە توهم زدن

یکی از دلایل پیشرفته بودن و پیشرو بودن ژاپن در علم این است که حتی خود امپراطور ژاپن هم دانشمند است! آکیهیتو یک زیست‌شناس دریایی است و تاکنون ۳۸ مقاله علمی درباره آبزیان نوشته. شهرت او در زمینه شناخت ماهی‌ها به قدری بوده که امروزه یک گونه از ماهی را به افتخار او نامگذاری کرده اند. ژاپن دارای قدیمی ترین سلطنت موروثی جهان است که هنوز هم دارای نظام امپراطوریست و قدمت آن به سال 600 قبل از میلاد می‌رسد. ناروهیتو امپراطور فعلی، صد و بیست و ششمین امپراتور این سلسله است. اولین امپراتور این سلسله، امپراتور جیمو در سال 600 قبل از میلاد مسیح به قدرت رسید.

شما شاعری؟ کم شعر بگو.

‌ ⚽️ فوتبال از زاویه‌ انرژی و آگاهی در سیستم، هیچ پدیده‌ای صرفاً برای سرگرمی نیست. فوتبال فراتر از ورزش، یک مهندسیِ عظیمِ انرژی برای مدیریتِ فرکانس توده‌هاست. 🏟️ استادیوم‌ها؛ نیروگاه‌های جذبِ لوش (Loosh) معماری استادیوم‌ها به گونه‌ای طراحی شده که انرژیِ احساسیِ هزاران نفر را در یک نقطه متمرکز کند. وقتی میلیون‌ها انسان همزمان دچار استرس، خشم، نفرت یا هیجانِ کاذب می‌شوند، حجم عظیمی از انرژی فرکانس پایین تولید می‌شود. این ارتعاشات، سوختِ سیستم‌هایی هستند که از آشفتگیِ ذهنی انسان تغذیه می‌کنند. 🎭 دوقطبی‌سازی فوتبال قوی‌ترین ابزار برای تقویتِ دوقطبی‌سازی (ما علیه آن‌ها) است. وقتی شما با یک تیم هویت می‌گیرید، ایگو یا منِ کاذب شما بزرگ می‌شود. شما در پیروزیِ کسانی شریک می‌شوید که در واقعیتِ زندگی شما نقشی ندارند و در شکستِ آن‌ها ویران می‌شوید. این یعنی واگذاریِ ریموتِ احساسات به دستِ عوامل بیرونی. 📉 سقوط فرکانس از خالق به تماشاچی سیستم می‌خواهد شما یک «تماشاچیِ منفعل» باشید. تماشای فوتبال، مغز را در وضعیتِ دریافتِ دوپامینِ ارزان قرار می‌دهد. فردی که ساعت‌ها شاهدِ اراده و تلاشِ دیگران برای رسیدن به هدف است، به مرور اراده‌ی خود را برای خلقِ اهدافِ شخصی در دنیای واقعی از دست می‌دهد. قهرمانانِ واقعی کسانی هستند که در زمینِ زندگیِ خود بازی می‌کنند، نه کسانی که به بازیِ دیگران خیره شده‌اند. ⏳ نان و سیرک این یک استراتژی باستانی است: «توده‌ها را با نان و سیرک سرگرم کن تا هرگز به زنجیرهای دست و پایشان نگاه نکنند.» فوتبال ذهن را از پرسش‌های اساسی، خودشناسی و بیداری منحرف کرده و آگاهی را در سطحِ غریزی و هیجانی نگه می‌دارد. ✨ انسانِ بیدار می‌داند که ارزشمندترین دارایی او توجه است. هر جا که توجه برود، انرژی جاری می‌شود. آیا انرژیِ خود را صرفِ ارتقای فرکانسِ درونی می‌کنید یا آن را در مستطیل سبز، قربانی می‌نمایید؟ قهرمانِ زندگیِ خودت باش، نه تماشاچیِ رویاهای دیگران. ✔️ @Takbir_313 @pastonews @semahos ‌

. 👈 #یادداشت_خورشید 🟣 ما و تاریخ خیانت بار کویتی ها ! خبرگزاری عراقی نایا گزارش داد بحرین و کویت امروز به صورت مشترک عملیاتی گسترده بر علیه ایران انجام داده و به کشور ایران حمله کرده اند دمیدن در تنور جنگ تحت هیچ شرایطی به صلاح ملک و ملت ایران نیست اما تجاوز به خاک ایران آن هم از سوی کشورک های حاشیه خلیج فارس حس خوبی در دل هموطنان ما ایجاد نمی کند ، کویت ، بحرین و امارات با در اختیار گذاشتن خاک خود به عنوان پایگاه های نظامی آمریکا در کشتن هموطنان ما معاونت کرده و در شعله ور کردن جنگ منطقه تاثیر انکار ناپذیری داشته اند ، فارغ از این که مسبب جنگ کیست ؟ و سیاست های جمهوری اسلامی در منطقه و تشکیل اقطاب نیابتی با صرف هزینه های سنگین کار درستی هست یا خیر ؟ اما تجربه دو جنگ اخیر نشان داد که بر خلاف تصور بسیاری از کنش‌گران سیاسی نه ترامپ و دولت متبوع او دلسوز ملت ایرانند و نه لشکر کشی پر طمطراق امریکایی ها به قصد تغییر حکومت جمهوری اسلامی انجام گرفت آنها صرفا به منظور تامین منافع خود به خاورمیانه لشکرکشی کردند و هر زمان هم احساس کنند منافعشان تامین شده بار و بندیل خود را می بندند و می روند در میان کشورک های حاشیه خلیج فارس ، داستان کویت از بقیه شیخ نشین ها جداست ، به همان میزان که ایران همواره حامی این کشور کوچک در روزهای سخت و بحرانی بوده ، اما پاسخی جز خیانت از سوی کویتی ها ندیده است خیانتی که هیچگاه در لابلای صفحات تاریخ گم نشده و یادآوری آن همیشه احساس مشترک ایرانی ها را جریحه دار کرده است ، لذا به نظر می رسد شیوخ جاه طلب این کشور یک تسویه حساب تاریخی به ایرانی ها بدهکارند اولین خیانت کویتی ها به ایران حمایت از فتنه خزعل در خوزستان و در زمان رضا شاه بود که با هدف تجزیه خاک ایران و الحاق این استان به کشورهای عرب منطقه صورت گرفت این فتنه در آن زمان علیرغم ضعف دولت مرکزی ایران به شدت سرکوب گردید . خیانت دوم کویتی ها حمایت مالی و لجستیکی از حکومت صدام در جنگ هشت ساله علیه ایران بود که نیاز به توصیف و توضیح ندارد اما خیانت سوم آنان که تا حدودی سری و غیر ملموس می باشد حمایت پیدا و پنهان این کشور از گروههای تجزیه طلب منطقه مثل «حرکه النضال» خوزستان است که در سال های اخیر روند رو به رشدی داشته است ، هر کدام از این خیانت ها که اقدامی علیه تمامیت ارضی ایران است و برخ

نه کویت که تمام اعراب بدون استثنا بما خیانت کردند ومیکنند البته حماقت ماست که روی وفای اعراب همسایه کنیم حیف از پول وعمر ایرانی که هزینه شد برای اینها

متاسفانه هنوز هم بسیاری از هموطنان خصوصا آنها که دل خوشی از جمهوری اسلامی ندارند منتظرند تا ترامپ و دولت وی فرشته نجات ایران شود ، هر کس رجز خوانی های رییس جمهور آمریکا علیه جمهوری اسلامی را جدی بگیرد باید در فهم سیاسی او شک کرد

❇️ ملت احمدشاهی! ملت احمدشاهی را شنیده بودم ولی معنی آنرا نمی دانستم تا این که متنی دیدم از سالار شفیعی که البته ایشان هم را نمی شناسم ولی حکایت دلسوزان نگران آینده را تحت نام ملت احمد شاهی بیان میدارد که عینآ میآورم؛ ‍ احمدشاه، شاه جوانمرگ، پس از آنکه از شاهی ایران عزل شد، گرچه او خود را عزل‌شدنی نمی‌دانست، چهارسال و چهار ماه بیشتر زنده نماند. او جوان بی‌آزاری بود و دیوارش در عصر گذار به تجدد از همه کوتاهتر بود. وقتی پاریس بود، خودرو رولزرویسی داشت که با آن درخیابان شانزه لیزه رفت‌ و آمد می کرد. خود اوحکایت بامزه‌ای دربارۀ این ماشین تعریف می‌کرد و میگفت: دریکی از رمان‌های پلیسی، مردی به قتل رسید و شرلوک هولمز را برای کشف راز قتل خبر کردند. شرلوک دقایقی جنازه را وارسی کرد و چیزهای زیادی دربارۀ مقتول گفت. از جمله اینکه گفت: «مقتول زمانی فرد ثروتمندی بوده، اما چند سالی‌ است که وضع مالی خوبی ندارد، اما آن‌ قدر هم مُفلس نشده که به نان شبش محتاج باشد.» از شرلوک پرسیدند، این مسئله را ازکجا فهمیده! پاسخ می‌دهد: «لباسی که تن مقتول است از خیاط خانۀ معروفی است که فقط افراد پولدار می توانند از آن خرید کنند، اما لباس برای چند سال پیش است و معلوم است متوفی دیگر استطاعت مالی آنرا ندارد لباس جدیدی از آنجا بخرد، اما آنقدر هم مُفلس نشده که برای نان شبش همین لباس را هم بفروشد...» احمدشاه خود را با آن جسد مقایسه می کرد و می گفت: حکایت من و این رولزرویس همین است. هرکس مرا با این رولزرویس ببیند، می فهمد زمانی آنقدر ثروتمند بوده‌ام که می توانسته‌ام رولزرویس بخرم، اما چون رولزرویسم قدیمی است معلوم است دیگر استطاعت مالی ندارم مدل جدید آن را بگیرم، و آنقدر هم مفلوک نشده‌ام که ماشینم را بفروشم . و اما این روزها حال و روز بیشتر ما ایرانی‌ها هم همین شده. دور از جان شما که میخوانید، مانند آقای مقتول داستان شرلوک هولمز یا همین احمدشاه خودمان شده‌ایم . آنچه احمدشاه درمورد خود میگفت، این روزها درمورد همۀ ما صدق می‌کند. وقتی می‌بینیم کسی ماشین دارد، میفهمیم زمانی آنقدر پولدار بوده که میتوانسته ماشین بخرد! اما دیگر استطاعت عوض کردن همان ماشین را حتی اگر پراید باشد ندارد، اما همینکه آن ماشین را دارد، یعنی هنوز آنقدر مُفلس نشده که به خاطر هزینۀ نگهداری ماشین و پُر کردن جیب خالی همان را هم بفر

عرب جماعت برای ایرانی نه دوست میشود نه حامی

🔖 جنوب دیشب درد داشت جنوب دیشب درد داشت؛ جنوب دیشب نخوابید. انسان‌هایی هستند که ترسیدند، خانواده‌هایی که اضطراب کشیدند و کودکانی که با صدای انفجار از خواب پریدند. اگر خبرهای مربوط به حملات آمریکا به جنوب کشور درست باشد، باید از خود پرسید: حاصل این چرخه‌ی خشونت چیست؟به چند کشتی آسیب زدیم و در برابر آن چه چیزی به‌دست آوردیم؟ در مقابل این ضربه‌ها، چه چیزهایی در جنوب از دست رفت؟ داشتن توان موشکی، قدرت مهمی است و حفظ توان دفاعی برای هر کشوری ضروری‌ست؛ اما وقتی در کنار آن، ضعف پدافندی و آسیب‌پذیری آسمان کشور وجود دارد، باید لحظه‌ای توقف کرد و واقع‌بینانه اندیشید. قدرت فقط در داشتن ابزار حمله نیست؛ قدرت واقعی در توان بازدارندگی، حفاظت از مردم و حفظ امنیت کشور است. کسانی‌که در داخل و خارج، جنگ را راه‌حل مشکلات می‌دانند و در توهّم  به‌سر می‌برند، بهتر است به آینه‌ی تاریخ نگاه کنند. تاریخ نشان داده است که جنگ ممکن است در لحظه خسارت وارد کند یا موازنه‌ای کوتاه‌مدت ایجاد کند، اما به‌ندرت آرامش، امنیت و ثبات پایدار می‌آفریند. بارها رهبران و حکومت‌ها تصور کرده‌اند که با قدرت نظامی می‌توانند شکوه، نفوذ و آینده‌ای بهتر بسازند؛ اما بسیاری از این مسیرها در نهایت به ویرانی، فرسایش منابع و رنج انسان‌ها انجامیده است. اسکندر مقدونی امپراتوری بزرگی ساخت، اما پس از مرگش آن امپراتوری از هم پاشید. ناپلئون بناپارت بخش بزرگی از اروپا را فتح کرد، اما سرانجام شکست خورد و به تبعید رفت. آدولف هیتلر نیز با رؤیای قدرت بیش‌تر، جنگی را آغاز کرد که میلیون‌ها انسان را قربانی ساخت و سرانجام کشورش را به ویرانی کشاند. درسِ تاریخ تنها این نیست که جنگ‌طلبان ممکن است شکست بخورند؛ بلکه درسِ بزرگ‌تر این است که حتی پیروزی نظامی نیز جایگزین ساختن جامعه‌ای پیشرفته، آزاد و باثبات نمی‌شود. من نیز رؤیایی دارم؛ رؤیای ایرانی پیشرفته، آزاد، سکولار و قانون‌مدار. اما اگر تصور کنم تنها با شعار، خشم یا جنگ می‌توان به چنین آینده‌ای رسید، آن رؤیا دیگر آرمان نیست؛ توهّم است. باید به اندازه‌ی توانایی‌ها و داشته‌های خود ادعا کنیم؛ نه آن‌قدر کم که امید را از دست بدهیم و نه آن‌قدر زیاد که گرفتار توهّم شویم. آینده‌ی بهتر با اندیشیدن، خرد، حفظ آب و خاک، ساختن نهادهای کارآمد و تلاش برای پیشرفت به‌دست می‌آید، نه با ویرانی

فوتبال، فقط نود دقیقه دویدن دنبال یک توپ نیست؛ کلاس درسی است که هر هفته روی چمن برگزار می‌شود و میلیون‌ها نفر بی‌آنکه متوجه باشند، شاگرد آن هستند. بازی سنگال و بلژیک بهترین یادآوری این حقیقت بود. تا دقیقه ۸۶، سنگال با دو گل پیش بود. خیلی‌ها نتیجه را تمام‌شده می‌دانستند، اما فوتبال قانونی نانوشته دارد؛ تا وقتی داور سوت پایان را نزده، هیچ نتیجه‌ای قطعی نیست. چند دقیقه کافی بود تا ورق برگردد و پیروزی، جای خود را به شکست بدهد. زندگی هم دقیقاً همین‌گونه است. اگر امروز جلو هستی، مغرور نشو؛ اگر عقب افتاده‌ای، ناامید نشو. هنوز زمان باقی مانده است. در فوتبال، تکل از پشت کارت قرمز دارد؛ یعنی از پشت به کسی ضربه نزن، خیانت نکن و اعتماد دیگران را نشکن. آفساید یادآور این است که جلوتر از زمان خود حرکت کردن، همیشه موفقیت نیست؛ هر کاری، زمان مناسب خودش را می‌خواهد. داور برای خطا سوت می‌زند؛ یعنی هیچ اشتباهی بی‌پاسخ نمی‌ماند و هر عملی، نتیجه‌ای دارد. کارت زرد هشدار است؛ زندگی هم پیش از مجازات، بارها فرصت اصلاح می‌دهد. پنالتی یادآور لحظه‌هایی است که یک تصمیم می‌تواند سرنوشت را تغییر دهد؛ باید با آرامش و دقت انتخاب کرد. پاس دادن یعنی هیچ موفقیت بزرگی حاصل تکروی نیست. بهترین تیم‌ها، بهترین همکاری‌ها را دارند. تعویض بازیکن نشان می‌دهد گاهی برای ادامه مسیر باید روش، عادت یا حتی همراهان خود را تغییر داد. و سرانجام، سوت پایان... روزی برای همه به صدا درمی‌آید. آنچه می‌ماند، نتیجه تابلوی زندگی است؛ نه هیاهوی سکوها. فوتبال به ما می‌آموزد تا آخرین ثانیه بجنگیم، در پیروزی فروتن باشیم، در شکست دوباره برخیزیم و هرگز امید را پیش از سوت پایان از دست ندهیم...

پروپاگاندای حکومتی ... از هر طریقی و توسط هر مزدوری میخواهند مردم را ما ناامید کنند ... اما کور خواندند ... ایرانی بر انیران غاصب پیروز خواهد شد ... دوباره ایران را می‌سازیم

شهر و روستا ، جاده و خیابان همه و همه مملو از پرچم و بنر و بیلبورد و پارچه و تابلوهایی است که مرگ رهبری را تسلیت می گویند و قدرت و تاج و تخت رهبری را تبلیغ می کنند که مدعی ساده زیستی بود خود را نماینده ی به حق ائمه می دانست بودجه های بیت المالی که باید صرف خدمت به مردم می شد اجبارا برای تبلیغ تسلیت هزینه شد!