سلام زندگی

بچه‌ها نفسهای شکمی یادتون نره☺️ 🌹🌹🌹

زبوسه ای مرا مهمان کن ای که ازمن من تری

می‌توانست سکوت کند اگر اطلاع دقیقی نداشت ولی نمی‌دانست که اطلاع دقیقی ندارد پس سخن گفت و رسوایی پیش آمد نمی‌دانست که روزی چیزی اینطور مسلم و ساده، یعنی «پیدایش مردم از یک جفت نیای مشترک»، متناقض خواهد بود اکنون ارتباط دادن این تصریح ساده و واضح، اما غلط، به نماد و نمادگرایی، تنها مالیدن ماست است بر واقعیت حداقل مانند کلیسا، عذرخواهی کنید... يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّا خَلَقۡنَٰكُم مِّن ذَكَرࣲ وَأُنثَىٰ وَجَعَلۡنَٰكُمۡ شُعُوبࣰا وَقَبَآئِلَ لِتَعَارَفُوٓاْۚ إِنَّ أَكۡرَمَكُمۡ عِندَ ٱللَّهِ أَتۡقَىٰكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرࣱ خطاب به کل مردم است بر مخاطب بودن نژاد های گوناگون تاکید شده است صریح است واضح است از آن نتیجه‌گیری اخلاقی شده است و ادعای علیم بودن و خبیر بودن نیز در پایان موجود است چه کسی خوابش را می‌دید که روزی این تناقض، اینطور برملا شود... شواهد ژنتیکی موجود، به شدت ناسازگار است با این بیان... بر اساس شواهد بررسی ژنوم انسان، آن ها هرگز یک جفت پدر و مادر مشترک نداشته اند...

انداخت هوای، ز کجایم به كجاها...

تجربیات نزدیک به مرگ و تجربیات خروج از بدن NDE OBE هیچکدام شواهدی مبتنی بر فعال بودن، بدون زنده بودن مغز، نداشته اند دست‌کم تا این لحظه من ترجیح می‌دهم از آن ها برای قضاوت در مورد جاودانگی یا فنا، استفاده نکنم و صرفا برا اساس این شواهد، پیش‌روی نکنم سبک و سیاق نوشتار و ذهن و اندیشه ی من چنین است چه منی باشم در مرکز و چه منی باشد فروپاشیده و خارج شده از مرکز حیات فردی ادامه دارد و آن حیات بر این ساختار است... و دهه ها است که نوشتار من چنین است می‌خواهد «من بودن» باشد بیداد باشد بازی باشد غرور باشد هنرپیشگی باشد یا هر چیز دیگر... هنگامی که پاسخی یافت نمی‌شود، این ها تولید پاسخ هستند و مغالطه ی پهلوان پنبه و مغالطه ی حمله به شخص و چند نوع مغالطه ی دیگر... جو معنوی گروه و خورشید عشق و ستاره ی درخشان عرفان دلیلی بر خاموش کردن شمع استدلال و کورسوی عقل و کرم شب‌تاب کلام نیست... آن ها جای خودشان و این ها جای خودشان تجربیات فردی محترم است و با قید تجربه ی فردی، قابل وارسی است از این مطلب، در این پیام، و نیز پیام قبلی، یاد شد و «قابل وارسی» و محترم بودن تجربیات فردی، آن ها را از وارسی علمی و منطقی، مصون نمی‌کند... این استدلال نیز مغالطه ای دیگر است... [خطرات مراقبه تهوع حس بد ترس و اضطراب مواجهه با «آن ها» آن «دیگرانی» که نمی‌خواهند شما مراقبه کنید آن «غیر ارگانیک ها» باید مراقب باشید و...] مشکل دقیقا همین سطر است آنچه تجربه می‌شود، همان واقعیت است؟ ارتباط میان تجربه ی شخصی و نتیجه‌گیری هستی‌شناحتی چیست؟ مولاناوار سخن نگوییم او در زمانی می‌زیست که متر و معیار و ابزار مناسبی در دست نبود برای تمایز میان تجارب شخصی نظریه های معرفت‌شناختی و نظریات هستی‌شناختی بله... وقوع تجربه بداهت دارد این برای من تجربه شده است من هم این را حس کرده ام و این ها همه درست... «پس» این ها واقعی است «پس» وهم نیست «پس» ذهنی نیست این پرشی بسیار فجیع است... که از آن پرهیز می‌کنیم...