کامیونیتی ساینس فکتوری

جدیدا یه کتاب دارم میخونم به نام (خلوت) کتاب بسیار عجیبیه نه تنها از ادم های ایرانی که باهاش مصاحبه کرده مثال میزنه بلکه نحوه ارائه اطلاعاتش هم متفاوته خود نویسنده ها میگن به خاطر گستردگی تعریف( خلوت ) از ادم های مختلف ما تصمیم گرفتیم به جای داده های کمی، از داده های کیفی استفاده کنیم روش جدیدی بود برای من و بسیار غیرعلمی جلوه می کرد کمی بخونیش به اهمیت خلوت و تاریخچه و باورهای غلط جامعه راجع بهش بر می خوری (البته اینجا چیزهایی در مورد تنهایی و احساس اون میگه که اکثر ما این رو یه حس منفی تلقی می کنیم ) از وقتی این رو خوندم سعی کردم بیشتر به خلوت خودم دقت کنم مثلا گاها یهو یادم می افته که : عه ، منم خلوتی دارم و بیا داخلش برای اندکی غرق بشم همین باعث شد به جای دست گرفتن گوشی ، برم توی خلوتم بعدش می گفتم خب ، حالا که توی خلوتم هستم بذار یه اسلاید دیگه درست کنم ، بذار یه صفحه دیگه بنویسم یا بذار برنامه این هفته کلاب رو بنویسم . به واسطه اون، دیشب همین کارو کردم و بالاخره تونستم زودتر بخوابم و زودتر بلند شم (به مدت نیم ساعت) الانم سرحالم 😁 (من اگه همچین متنی رو بخونم حس بدی می گیرم چون همش تعریف از خودمه ولی اینجوری تمرکز من بالاتر رفت) ممکنه برات خوندن کتاب خلوت جواب نده و اصن از تنهایی متنفر باشی ولی تا الان و با دانش الانم و به خاطر اینکه راهنمایی خواستی ، میتونم این رو بهت بگم : کمی به خلوت خودت بیشتر اهمیت بده