𝑨 𝒘𝒐𝒓𝒅 𝒐𝒇 𝒎𝒖𝒔𝒊𝒄

°حس میکنم زندگی ی بومه منم نقاش بدون رنگ... • • • • • 《𝑨 𝒘𝒐𝒓𝒅 𝒐𝒇 𝒎𝒖𝒔𝒊𝒄》

لیلیوم شاخه ای ۱۸۰۰

خیلی دلم میخواد تو شرایطی باشم که وقتی بچم چشمشو به این دنیا باز کرد تا زمانی که زنده بودیم هیچ استرسی رو تجربه نکنه (و قطعا تا زمانی که شرایط،درک، مسئولیت پذیرشو نداشته باشم قطعا به هیج وجه با زندگی ی بچه بازی نمیکنم.) پدر بودن مسئولیت اسونی نیست خیلی از ما پسرا حاضریم جونمونو بدیم تا ذره ای فشار رو خانوادمون نباشه دید من به نسبت متفاوت تره،ترجیحم اینه تمام نیاز های ی بچه رو از قبل فراهم کرده باشم چه فیزیکی،روحی،عاطفی،مالی وو... بعد تا با خیال راحت بتونم پیش بچم باشم. (این موضوع تو ازدواج هم صدق میکنه) هر فرد میتونه شخصیتی های متفاوتی از خانوادش به ارث برده باشه. ارتباط خانوادگیتو با خودت بسنج، رفتار های خوب،کار های خوب رو فاکتور بگیر به بچت انتقال بده یاده بده. و رفتار و اعمال هایی که خودت از بچگی جالب یا دوست نداشتی رو تو ذهنت داری و میدونی که این نحوه ارتباط با بچه مناسب نیست. پس اون رفتار رو از فرزندت دور کن،چون ی بار خودتو بزار جاش ببین چی تو بچگیت برای جالب نبوده چه رفتاری، چه کار هایی و... همون ها از فرزندت دور کن کاش تا اون زمان ایران درست شه فضای بهتری داشته باشیم از خوبیای دوران کودکیمون به بچه هامون بگیم نگیم داشتیم تو مرداب دستو پا میزدیم‌‌ و بیشتر فرو میرفتیم توش... چند وقت دیگه میام میخونمش این پیامو و خوب هم ی تلنگری دوباره بهم میخوره بلکه مسیرمو درست ادامه بدم و هم یادگاری بمونه از خودم... به امید ازادی ایران. ۰۵/۰۶/۲۷