Abu Ruhama

ከ20 አባላት እስከ አፍሪካ ዋንጫ ጀግኖች ማፍሪያ የሆነው የአወሊያ ክለብ 40ኛ ዓመት የምስረታ በዓል በድምቀት ተከበረ ነጃሺ ቲቪ || መስከረም 17/2019 ባለፉት አራት አሰርት ዓመታት ስፖርትን ከዳዕዋ ጋር በማዋሃድ የበርካታ ወጣቶችን ህይወት በመቅረፅ ረገድ ግንባር ቀደም ሚና ሲጫወት የቆየው አንጋፋው "የአወሊያ ዳዕዋ እና ስፖርት ማህበር"፣ 40ኛ ዓመት የምስረታ በዓሉን ዛሬ በደማቅ ሁኔታ አከበረ። በአንጋፋው የስፖርት ጋዜጠኛ እና የፋና ብሮድካስቲንግ ኮርፖሬት "ስፖርት ዞን" ፕሮግራም አዘጋጅና አቅራቢ በሰዒድ ኺያር የመድረክ መሪነት የተካሄደው ይህ ታሪካዊ የምስረታ በዓል፤ ክለቡ ከስፖርቱ ዓለም ጋር ያለውን ጥልቅ ትስስር እና የዕለቱን ዝግጅት ሙያዊ ድምቀት በጉልህ አሳይቷል። መርሃ ግብሩ በዑመር ሰይፈዲን ሑደር ማራኪ የቁርዓን ንባብ የተከፈተ ሲሆን፤ የዘምዘም ባንክ ኃላፊ ፕሮፌሰር ናስረዲን፣ የነጃሺ ቲቪ የዜና ክፍል ኃላፊ አንጋፋው ጋዜጠኛ ጀማል አሕመድ፣ የፌደራል መጅሊስ የወጣቶች ካውንስል አባል ሸይኽ አብዱል ዓዚዝ ሙሐመድ እና አቶ ሰዒድ አስማረን ጨምሮ በርካታ የሀገር ሽማግሌዎች፣ የክብር እንግዶች እና ጥሪ የተደረገላቸው ታዳሚዎች በክብረ በዓሉ ላይ ተገኝተዋል። በዕለቱ የክለቡን አጠቃላይ የ40 ዓመታት ውጣ ውረድ፣ ወሳኝ የለውጥ ምዕራፎች እና ታሪካዊ ጉዞ የሚያስቃኘውን ባለ 6 ገጽ መግለጫ የማህበሩ አሚር ሸይኽ ያሲን ሰልማን ለታዳሚው አቅርበዋል። ከ40 ዓመታት በፊት በ20 አባላት ብቻ የተጀመረው ይህ ማህበር፤ እንደ ኢትዮጵያ የዘመን አቆጣጠር በ1985  መገባደጃ አካባቢ እነ ቲጋና እና ናስርን የመሳሰሉ ታሪካዊ አባላትን በማፍራት፣ ከስፖርት ጎን ለጎን ቋሚ የዳዕዋ መዋቅርን ዘርግቶ አሁን ላለበት ገናና ደረጃ መድረሱ በሰነዱ ላይ ተብራርቷል። ማህበሩ አሁን ላለበት ደረጃ እንዲደርስ ከመነሻው ጀምሮ ከፍተኛ ጥረት ላደረጉ መስራቾች እና አባላትም የላቀ ምስጋና ቀርቧል። በተለይም ኢትዮጵያን ከ31 ዓመታት በኋላ ወደ አፍሪካ ዋንጫ መድረክ በመመለስ በታሪክ ውስጥ ስማቸውን በወርቅ ቀለም ካስመዘገቡት የብሔራዊ ቡድን አባላት መካከል፤ ታዋቂዎቹ ተጫዋቾች ሰለሐዲን ባርጌቾ፣ አቡበክር ናስር፣ እና ጀማል ጣሰው፣ እንዲሁም አንጋፋው አሰልጣኝ ኻሊድ ሙሐመድ የዚሁ የአወሊያ ዳዕዋ እና ስፖርት ማህበር ፍሬዎች መሆናቸው በዕለቱ በቀረበው መግለጫ ላይ ተነስቷል። የክለቡ መሰረታዊ ዓላማ እግር ኳስን መጫወት ብቻ ሳይሆን፣ ስፖርቱን እንደ ማሰባሰቢያ መሳሪያ በመጠቀም ዲንን ማገልገል፣ በአኽላቁ (በስብዕናው) ያማረ ወጣት ትውልድን ማፍራት፣ በጋራ ሶላት መስገድ እና የማይበጠስ ኢስላማዊ የወንድማማችነት ትስስርን መፍጠር መሆኑ በመድረኩ ላይ በስፋት ተገልጻል። በዚህም የአወሊያ አባቶች "ወጣቱን ለመቀየር ወደኛ እስኪመጣ ከመጠበቅ ይልቅ፣ ወጣቱ ወዳለበት መሄድ አለብን" በሚል የወሰዱት የላቀ እሳቤ፤ ከመሃል ከተማ በተለይም ከመርካቶ፣ አሜሪካን ግቢ፣ ተክለሃይማኖት፣ ፒያሳ እና መሳለሚያ አካባቢዎች የተውጣጡ ወጣቶችን በማሰባሰብ ስነ-ምግባራቸውን እንዲያስተካክሉ፣ እምነታቸውን እንዲያጠናክሩ እና የተሻለ ራዕይ እንዲሰንቁ በማድረግ ማህበሩ ትልቅ የህይወት መቀየሪያ ማዕከል ሆኖ እንዲያገለግል አስችሎታል። በስፖርት ስም ከተሰባሰቡት ወጣቶች መካከልም፦ "ወደዚህ ስፖርት እና ዳዕዋ ማህበር ከመምጣቴ በፊት ኢስላም ምን እንደሆነ አላውቅም ነበር፤ ከዚያ በኋላ ግን ሁሉንም ወንድሞቼን ወደዚህ ማህበር እንዲቀላቀሉ በማድረግ የማህበሩ አባላት እንዲሆኑ አድርጌአለሁ" ያሉ ድምፆች ተሰምተዋል። የ40ኛ ዓመት የምስረታ በዓሉን ልዩ ከሚያደርጉት ክስተቶ

ፕሮፌሰር ጌታቸው ኃይሌ "አንድ አፍታ ላውጋችሁ" በተሰኘው መጽሐፋቸው የዘመናችንን ጳጳሳት ፈተናና ውድቀት ሲታዘቡ፣ የጋናዊውን ደራሲ አዪ ኬዌይ አርማህን "መልካሞቹ ገና አልተወለዱም" (The Beautiful Ones Are Not Yet Born) የሚለውን መጽሐፍ ርዕስ ያስታውሳቸዋል። እሳቸው እንዳስቀመጡት፣ እነዚህ የሃይማኖት አባቶች ለሌሎች የሚሰብኩትን የቤተክርስቲያን ሕግ እራሳቸው ፈጽሞ አይጠብቁትም። ተራ ሰው አፉን ከፍቶ ሊናገረው የሚቀፈው ጸያፍ ቃል እንኳ ከእነርሱ አፍ ይወጣል። ፕሮፌሰሩ የክህነትን ኃላፊነት መሸከም ስለማይችሉ ብቻ ካህን እንዳልሆኑ በመጽሐፋቸው ይናገራሉ። (በተለይም አሜሪካ የነበረውና በተለምዶ "ስደተኛው ሲኖዶስ" በመባል ይጠራ የነበረውና ኃላ በለውጡ ማግስት ሀገር ቤት የገቡ ጳጳሳትን አስመልክቶ በሰፊው ጽፈዋል) ​ከሰሞኑ በአንድ ጳጳስ ላይ የተሰማውና ብዙዎችን ያሳዘነው የዝሙት ቅሌት፣ ይህንኑ የፕሮፌሰሩን ትዝብት መሬት ላይ ያረጋገጠ ክስተት ነው። ሆኖም ይህን ጉዳይ ስንመለከት፣ አላማችን ግለሰቡን ነጥሎ ማዋረድ፣ ማሳነስ ወይም በሰው ስህተት ላይ ቆሞ ማላገጥ ሊሆን ይገባዋል ብየ አላምንም። ይልቁንም ይህ ውድቀት፣ አንድ ትልቅ ሃይማኖታዊ ጥያቄ እንድናነሳ ይጋብዘናል፦ "የሰው ልጅ ተፈጥሮአዊ ስሜቱን (ሥጋዊ ፍላጎቱን) ሙሉ በሙሉ ጨፍልቆ መኖር ይችላል ወይ?" ​እስልምና ምንኩስናን (ረህባኒያ) አጥብቆ የሚከለክለውና ፈጽሞ የማይቀበለው ለዚሁ ነው። አላህ (ሱ.ወ) የሰውን ልጅ ሲፈጥር ሥጋዊ ፍላጎትና ስሜት አብሮ ሰጥቶታል። ይህን ተፈጥሯዊ ስሜት በጋብቻና በሐላል መንገድ ማስተናገድ እንጂ፣ "ፈጽሞ አልነካም፣ ራሴን ከጋብቻ አግልዬ እኖራለሁ" ብሎ መቃረን ከአላህ ህግ ጋር መጋጨት ነው። ​እስልምና ምንኩስናን የከለከለበት ዋነኛው ምክንያት፣ የሰው ልጅ ተፈጥሮውን ማሸነፍ አቅቶት በአደባባይ ሲሰብክ በጓዳ ግን ከከፋ የሞራል ዝቅጠት ውስጥ እንዳይወድቅ፣ ክብሩም እንዳይዋረድ ለመጠበቅ ነው። ራስን ከተፈጥሮ ጋብቻ አቅቦ መኖር በሰው ሰራሽ መንገድ የሚጫን ከባድ ቀንበር በመሆኑ፣ ውሎ አድሮ መንበሩን ወደ መርከስ፣ ሰባኪውንም ወደ ግብዝነት ይመራል። ​እነዚህ የሀይማኖት አባቶች ቃል ኪዳናቸውን ጠብቀው መዝለቅ አቅቷቸው ሲወድቁ ስናይ፣ ሰው ምን ያህል ደካማ መሆኑንና ከተፈጥሮ ህግ ማምለጥ እንደማይችል እንረዳለን። ማንም ሰው መላዕክት መሆን አይችልም፤ ቢሞክርም መጨረሻው መፈረካከስ ነው። ​የሰሞኑ ክስተት የሚያስተምረን ትልቁ ቁምነገር ቢኖር፤ ሃይማኖት የሰውን ልጅ ተፈጥሮ የሚጻረርና የማይቻል ሸክም የሚጭን ሳይሆን፣ ተፈጥሮውን አውቆ በመልካም መንገድ (በጋብቻ) የሚያስተዳድር መሆን እንዳለበት ነው። ዲናችን "በእስልምና ውስጥ ምንኩስና የለም" ሲል የሰውን ልጅ ድካምና መፈተን ቀድሞ ያወቀ ዲን እንደሆነ የሚያብራራ ትልቅ የህይወት ትምህርት ነው። ለኮሜንትና ሀሳብ ለማጋራት