thisisnabi.dev [Farsi]

احیانا اگر claude دارین، این عناوینی که بصورت هفتگی بهتون میدم رو با این اسکیل /learn خودش بذارید، تر و تمیز، قدم به قدم موضوع رو یادتون میده. یه اسکیل هم خودم ساختم (three-lens-tutor) برای همین مورد با نگاه یک معمار نرم افزار و استراتژیست و استاد فلسفه، دوست داشتین داخل گیت هابم برید بردارین. https://github.com/thisisnabi/10x_developer_skills احیانا اگر اصلاحی خواستین روی اسکیل بدین بنظر روی گیت منم issue باز کنید که عزیزان دیگر هم داشته باشندش. @thisisnabi_dev

قبلنا فکر میکردم که حتما باید ساختار سفت و سختی برای توسعه با AI وجود داشته باشه. نمی دونم چرا امروز داشتم فقط به این فکر میکردم که این ساختار های جدید همش اداس و ما برنامه نویسا داریم به سیستم تحمیل میکنیم که شغل خودمون رو نگه داریم. من توی این ایام 11 سرویس برای جاهای مختلف توسعه دادم که سریع تبدیل به پول شده و در همشون هم ساختارمند رفتم جلو و موفق بودن. اما دیروز یک سیستم بزرگ رو با چند دستور ساده ریفکتور کردم، امروز صبح که بیدار شدم خودش تغییرات رو هم استیج کرده بود. این تغییر یا باعث میشه ما پولدارتر بشیم، یا همه مون رو به فنا میده :/ _____ آپدیت 1: فعلا که داریم ما هم با همون ساختار های قبل پیش میریم، اما بنظرم ابزار باید این سطح انتزاع رو ارائه بدن که شما فقط بگید می خوام و اونا براتون انجام بدن :)

روی user ی که برای ربیت می سازید کانکشن لیمیت بذارید. وگرنه isolation تون کامل پیش نرفته و یه روزی به فناتون میده.

سلام من می خوام فروش این ماه دوره مون رو در یک کار خیر شریک بشم، برای مشوق به شما عزیزان هم یک تخفیف 50% در نظر گرفتم که دو سر برد باشه برام و شما هم راحت تر بتونید این دوره ما رو شرکت کرده باشین. تاریخ ثبت نامش هم میذاریم ۱۵ همین شهریور.

ظاهرا اون روزایی که تو علی‌بابا KPI می‌ذاشتن زمان Integrate شدن با درگاه‌های بانکی رو از ۱۴ برسونیم به ۷ روز، یه چیزی در باب بهینه کردن فرایند توسعه در من نهادینه شده. دیشب یه درگاه پرداخت خارجی رو تو ۱۲ دقیقه implement کردم. اونم روی سیستمی که تا قبلش حتی یه کامیت هم درش نداشتم. واقعاً دیگه خجالت نداره که روی مرج ریکوست هاتون بنویسید: Co-Author: Claude Code یا هر AI دیگه‌ای که واقعاً کمک کرده کار جلو بره. احتمالا یه کم زمان می‌بره تا این کالچر جا بیفته و همه بهش عادت کنن، ولی به نظرم هرچی زودتر این موضوع رو بپذیریم بهتره. آخرش کسی بابت تعداد خط کدی که خودش تایپ کرده حقوق نمی‌گیره. بابت ارزشی که خلق می‌کنه حقوق می‌گیره.

سال ۸۶ که توی سن ۱۶ سالگی اومدم تهران برای کارگری یه بنده خدایی بهم گفت که یادت باشه راننده خطی ها توی ترمینال کلاه نذارن سرت ازت پول اضافه بگیرن. اسنپ اومد و خیلی از این کلاه برداری ها رو جم کرد. الان برید ترمینال غرب، یارو میگه آقا بیا سوار شو هرچقدر اسنپ زد من همونقدر میگیرم. نسل ربات های جراح هم قراره اون دسته از دکتر های حرام خوری که تا پول زیرمیزی نگیرن نمیرن اتاق عمل رو به گ... بده. این آیا استرس و نگرانی داره؟

یه مفهومی هست به اسم Alert Fatigue هست که واقعا یادم نیست توی کتاب The Site Reliability Workbook یا توی یه کتاب دیگه خوندم اما یه بحث جالبی داره، وقتی برای هر چیزی Alert می ‌ذاریم کم ‌کم تعداد هشدارها اونقدر زیاد می‌شه که ذهن بهشون عادت می‌کنه. فرقی هم نمی‌کنه چقدر مسئولیت ‌پذیر باشی. بعد از مدتی ناخود آگاه یاد می‌گیری که خیلی از این Alertها قرار نیست اتفاق مهمی پشتشون باشه. مشکل اینجاست که یه روز یه Incident واقعا بحرانی هم وسط همون حجم از هشدارها ظاهر می‌شه و ذهن با اون هم مثل بقیه برخورد می‌کنه. برای همین به نظرم این جمله خیلی مهمه: اگر یک Alert نیاز به اقدام فوری انسانی ندارد، احتمالاً Alert نیست فقط یک Metric یا Event است. هر بار که چیزی رو بی ‌دلیل تبدیل به Alert می‌کنیم، داریم از ارزش Alert های واقعی کم می ‌کنیم. توی اون کتاب Google SRE هم یه چیزی توی این مایه ها میگه همه Alert ها باید Actionable باشند و نسبت سیگنال به نویز بالا باشد. در غیر این صورت خطر Alert Fatigue برای افراد On-Call افزایش پیدا می ‌کند. سیگنال: چیزی که واقعا مهمه و باید بهش واکنش نشون بدیم نویز: ایشالا بعدا :) نکته دیگر مسئله سنترالایز بودن این آلرت ها هست که خستگی اینسیدنت از تنم در نرفته، بعدا ایشالا در موردش می نویسم.

کنار علاقه، شرافت هم می خواد. وگرنه که یکی از عزیزان دوستم 35 میلیارد تومان وجه رایج مملکت هویج فروخته. پاچه کسی رو هم نخوارونده، حق کسی رو هم نخورده.