♡ با هم بیندیشیم ♤

فصل دوم نخستین‌جهان‌ما؛مادرخانه اگر بخواهیم بفهمیم «مادر» چرا در حافظه‌ی انسان این‌قدر جای عمیقی دارد، شاید باید از یک سؤال خیلی ساده شروع کنیم: انسان، اولین بار جهان را کجا تجربه می‌کند؟ قبل از مدرسه، قبل از کتاب، قبل از تاریخ و سیاست و حتی قبل از اینکه کودک بتواند مفهوم «ایران» را بفهمد، یک جهان کوچک وجود دارد: خانه. و در بسیاری از تجربه‌های انسانی، مادر یکی از نخستین چهره‌های این جهان است. کودک ابتدا جهان را با مفهوم‌های فلسفی نمی‌شناسد؛ با بدن و حواسش می‌شناسد. گرمی آغوش، صدای مادر، بوی خانه، طعم غذا، لمس دست‌ها و ریتم صدایی که برایش لالایی می‌خواند. یعنی نخستین تجربه‌ی ما از «امنیت»، «دیگری»، «خانه» و حتی «جهان»، تجربه‌ای کاملاً جسمانی و عاطفی است. خانه؛ اولین جهان انسان فلسفه‌ی مدرن بارها به مفهوم خانه و جهان زیسته برگشته است. در پدیدارشناسی، انسان فقط یک موجود جدا از جهان نیست؛ او جهان را زیست می‌کند. ما ابتدا در جهان «هستیم» و بعد درباره‌ی جهان فکر می‌کنیم. کودک هم ابتدا خانه را زندگی می‌کند، بعداً می‌تواند درباره‌ی آن سخن بگوید. به همین دلیل خانه برای انسان فقط چهار دیوار نیست. خانه جایی است که در آن: اولین رابطه‌ها شکل می‌گیرند، اولین ترس‌ها تجربه می‌شوند، اولین محبت‌ها دریافت می‌شوند، اولین غذاها چشیده می‌شوند، و نخستین تصویر ما از «دیگری» ساخته می‌شود. مادر فقط غذا نمی‌دهد اینجا یک نکته‌ی مهم وجود دارد. وقتی از مادر و غذا حرف می‌زنیم، نباید مادر را فقط به نقش «آشپز خانه» تقلیل بدهیم. مادر، در بسیاری از جوامع، یکی از مهم‌ترین عوامل انتقال فرهنگ بوده است. کودک زبان را از محیط خانواده می‌گیرد؛ قصه‌ها را می‌شنود؛ با آیین‌ها آشنا می‌شود؛ معنای مهمانی، نوروز، عزاداری، شادی، احترام، خویشاوندی و بسیاری از رفتارهای اجتماعی را یاد می‌گیرد. بخشی از فرهنگ اصلاً به شکل کتاب به ما منتقل نمی‌شود. با تکرار زندگی روزمره منتقل می‌شود. و غذا یکی از مهم‌ترین بخش‌های همین زندگی روزمره است. کودک نمی‌نشیند که فلسفه‌ی «سنت» را مطالعه کند؛ اما می‌بیند مادر در نوروز چه می‌پزد. می‌بیند برای مهمان چه غذایی آماده می‌شود. می‌بیند در یک مراسم مذهبی یا ملی چه غذایی میان مردم تقسیم می‌شود. و همین تجربه‌های کوچک، آرام‌آرام مفهوم «ما» را در ذهن او می‌سازند. ا

فصل دوم نخستین‌جهان‌ما؛مادرخانه اگر بخواهیم بفهمیم «مادر» چرا در حافظه‌ی انسان این‌قدر جای عمیقی دارد، شاید باید از یک سؤال خیلی ساده شروع کنیم: انسان، اولین بار جهان را کجا تجربه می‌کند؟ قبل از مدرسه، قبل از کتاب، قبل از تاریخ و سیاست و حتی قبل از اینکه کودک بتواند مفهوم «ایران» را بفهمد، یک جهان کوچک وجود دارد: خانه. و در بسیاری از تجربه‌های انسانی، مادر یکی از نخستین چهره‌های این جهان است. کودک ابتدا جهان را با مفهوم‌های فلسفی نمی‌شناسد؛ با بدن و حواسش می‌شناسد. گرمی آغوش، صدای مادر، بوی خانه، طعم غذا، لمس دست‌ها و ریتم صدایی که برایش لالایی می‌خواند. یعنی نخستین تجربه‌ی ما از «امنیت»، «دیگری»، «خانه» و حتی «جهان»، تجربه‌ای کاملاً جسمانی و عاطفی است. خانه؛ اولین جهان انسان فلسفه‌ی مدرن بارها به مفهوم خانه و جهان زیسته برگشته است. در پدیدارشناسی، انسان فقط یک موجود جدا از جهان نیست؛ او جهان را زیست می‌کند. ما ابتدا در جهان «هستیم» و بعد درباره‌ی جهان فکر می‌کنیم. کودک هم ابتدا خانه را زندگی می‌کند، بعداً می‌تواند درباره‌ی آن سخن بگوید. به همین دلیل خانه برای انسان فقط چهار دیوار نیست. خانه جایی است که در آن: اولین رابطه‌ها شکل می‌گیرند، اولین ترس‌ها تجربه می‌شوند، اولین محبت‌ها دریافت می‌شوند، اولین غذاها چشیده می‌شوند، و نخستین تصویر ما از «دیگری» ساخته می‌شود. مادر فقط غذا نمی‌دهد اینجا یک نکته‌ی مهم وجود دارد. وقتی از مادر و غذا حرف می‌زنیم، نباید مادر را فقط به نقش «آشپز خانه» تقلیل بدهیم. مادر، در بسیاری از جوامع، یکی از مهم‌ترین عوامل انتقال فرهنگ بوده است. کودک زبان را از محیط خانواده می‌گیرد؛ قصه‌ها را می‌شنود؛ با آیین‌ها آشنا می‌شود؛ معنای مهمانی، نوروز، عزاداری، شادی، احترام، خویشاوندی و بسیاری از رفتارهای اجتماعی را یاد می‌گیرد. بخشی از فرهنگ اصلاً به شکل کتاب به ما منتقل نمی‌شود. با تکرار زندگی روزمره منتقل می‌شود. و غذا یکی از مهم‌ترین بخش‌های همین زندگی روزمره است. کودک نمی‌نشیند که فلسفه‌ی «سنت» را مطالعه کند؛ اما می‌بیند مادر در نوروز چه می‌پزد. می‌بیند برای مهمان چه غذایی آماده می‌شود. می‌بیند در یک مراسم مذهبی یا ملی چه غذایی میان مردم تقسیم می‌شود. و همین تجربه‌های کوچک، آرام‌آرام مفهوم «ما» را در ذهن او می‌سازند. ا

درودها بانو صنیعی گرامی این کانال برای شماست؟

https://www.tabnak.ir/fa/news/1388867/%D8%AA%D9%88%D8%B6%DB%8C%D8%AD-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%88%D9%86-%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B1%D8%AC%D8%A8-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87