💮اهل بیت علیهم السلام💮

چت نیست؟

🌿 نور | قسمت سوم ✨ تجلی نور الهی در آیینهٔ اهل‌بیت علیهم‌السلام 🔹 آنچه گذشت... در بخش پیشین دیدیم که قرآن، «نور» را تنها روشنایی ظاهری نمی‌داند، بلکه آن را مثالی برای فهم حقیقتی فراتر از عالم ماده قرار می‌دهد؛ حقیقتی که سرچشمهٔ هدایت، معرفت و هستی است. ⁉️اکنون این پرسش مطرح می‌شود: اگر خداوند نور آسمان‌ها و زمین است، این نور در جهان آفرینش چگونه تجلی می‌یابد؟ ﴿اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ﴾ (سورهٔ نور، آیهٔ ۳۵) 🔰در ظاهر، این آیه خداوند را نور آسمان‌ها و زمین معرفی می‌کند؛ اما در روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام و در سنت تفسیری شیعه، لایه‌ای عمیق‌تر از این حقیقت بیان شده است؛ لایه‌ای که «نور الهی» را در وجود پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و اهل‌بیت ایشان جلوه‌گر می‌داند. از مشهورترین این روایات، حدیثی است که اجزای تمثیل آیهٔ نور را بر اهل‌بیت علیهم‌السلام تطبیق می‌دهد. در این روایت، پیامبر اکرم خطاب به امیرالمؤمنین صلوات الله علیهما و آلهما می‌فرمایند: «نور، نام من است؛ مشکات، تو هستی؛ مصباح، حسن و حسین هستند؛ زجاجه، علی بن الحسین است؛ کوکب دُرّی، محمد بن علی است؛ شجرهٔ مبارکه، جعفر بن محمد است؛ زیتونه، موسی بن جعفر است؛ لا شرقیة و لا غربیة، علی بن موسی است؛ یکاد زیتها، محمد بن علی است؛ یضیء، علی بن محمد است؛ و نورٌ علی نور، حسن بن علی و سپس حضرت مهدی علیهم‌السلام هستند.» 📚 منابع: المناقب، ج۱، ص۲۸۰؛ تفسیر اهل‌بیت علیهم‌السلام، ج۱۰، ص۲۵۰. 💠بر پایهٔ این روایت که یک روایت از ده ها روایت ذیل این آیه است، تمثیل آیهٔ نور تنها یک تصویر ادبی نیست؛ بلکه بر حقیقت نورانی پیامبر و امامان علیهم‌السلام نیز تطبیق داده شده است. ✅در این نگاه، آنان کامل‌ترین مظاهر نور الهی در عالم آفرینش‌اند. روایت دیگری از امام باقر علیه‌السلام، این معنا را روشن‌تر می‌سازد. آن حضرت در تفسیر آیهٔ: 🌹﴿فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنَا﴾🌹 (سورهٔ تغابن، آیهٔ ۸) فرمودند: «به خدا سوگند، مقصود از نور، امامان از آل محمد تا روز قیامت هستند. آنان، به خدا سوگند، نور خدا هستند که نازل شده است. آنان نور خدا در آسمان‌ها و زمین‌اند. به خدا سوگند، نور امام در قلب مؤمن، از خورشید درخشان‌تر است.» 📚 منابع: الکافی، ج۱، ص۱۹۴؛ تأویل الآیات الظاهرة، ص۳۵۶؛ البرهان؛ تفسیر اهل‌بیت

#حضرت_فاطمه_صغری_صلوات_الله_علیه #روضه #حضرت_اباالفضل_العباس_صلوات_الله_علیه فاطمه جانم نبودی محشر کبری به پا شد بهر یاری رقیه رفت عمو ماتم به پا شد خصم دونش ضربه‌ای زد دستش از پیکر جدا شد بزم شام و ظلم اعدا غم ز هجرش نو بنا شد

💔 تأثیر گریه‌های غریبانه‌ی شماست دنیا، غروب جمعه چه دلگیر می شود!؟ 💔 غیبت دلیل تمام غصه‌ها... ⚜ امام عسکری علیه السلام فرمودند: لا يَزَالُ شِيعَتُنَا فِي حُزْنٍ حَتَّى يَظْهَرَ وَلَدِي، شیعیان ما پیوسته در حزن و اندوه خواهند بود تا زمانی که فرزندم ظهور کند 📚 بحارالانوار ج۵۰ ص۳۱۷ 💔 و ظهورش دلیل همۀ شادی‌ها... ⚜ فَیَأْتِیهَا مِثْلُ قَرْنِ الشَّمْسِ؛ سپس وی مانند شعاع و پاره‌های نور خورشید در صبحگاهان بر شما طلوع کند؛ یَسْتَبْشِرُ بِهِ أَهْلُ السَّمَاءِ وَ أَهْلُ الْأَرْضِ؛ اهل آسمان و زمین از آمدنش شادمان می‌شوند 📚 دلائل الامامة شیخ مفید ص ۲۵۰ ✋ مولا جان به ما و دل‌هایمان پناه بده... هٰذَا يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَهُوَ يَوْمُكَ ... وَأَنَا يَا مَوْلاىَ فِيهِ ضَيْفُكَ وَجَارُكَ ، وَأَنْتَ يَا مَوْلاىَ كَرِيمٌ مِنْ أَوْلادِ الْكِرَامِ ، وَمَأْمُورٌ بِالضِّيافَةِ وَالْإِجَارَةِ ، فَأَضِفْنِى وَأَجِرْنِى صَلَوَاتُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِكَ الطَّاهِرِينَ 🤲 یا ارحم الراحمین... با ظهور مولای غریب ما به این حزن و تاریکی خاتمه عنایت فرما... (کانال تلگرامی مصباح القلوب) mesbahol_gholoob

🌿 نور | قسمت چهارم ✨ کُلُّهُم نورٌ واحِد؛ حقیقتی واحد در جلوه‌های متعدد 🔹 آنچه گذشت... در بخش‌های پیشین دیدیم که «نور» در نگاه قرآن، تنها روشنایی ظاهری نیست؛ بلکه حقیقتی است که نشانهٔ هدایت، معرفت و ظهور حقیقت الهی است. و نورالله همان حضرات آل الله علیهم السلام هستند. خداوند دربارهٔ نور الهی می‌فرماید: 🌺﴿يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ﴾🌺 (سورهٔ صف، آیهٔ ۸) ◀️خداوند در این آیه از «نورِ خود» سخن می‌گوید؛ نه از انوار متعدد. این تعبیر، اشاره‌ای لطیف به یک حقیقت واحد دارد؛ حقیقتی که سرچشمهٔ همهٔ هدایت‌ها و روشنایی‌های الهی است و هیچ اراده‌ای نمی‌تواند آن را خاموش سازد. اما این پرسش مطرح می‌شود که اگر حقیقت نور الهی واحد است، چگونه این نور در عالم آفرینش و در طول تاریخ، در جلوه‌های متعدد ظهور پیدا می‌کند؟ برای پاسخ، باید میان وحدت حقیقت و تعدد ظهورها تفاوت گذاشت. 🌈برای نزدیک شدن به این معنا، می‌توان به یک مثال در جهان طبیعت توجه کرد؛ مثال منشور. نور سفید، در ظاهر یک نور واحد است؛ اما هنگامی که از منشور عبور می‌کند، رنگ‌های مختلف آن آشکار می‌شود. این رنگ‌ها نورهای مستقل و جدا از یکدیگر نیستند؛ بلکه جلوه‌های همان نور واحد هستند که برای چشم انسان به صورت‌های مختلف دیده می‌شوند. البته این مثال تنها برای تقریب ذهن است، نه اینکه حقیقت نور الهی یا حقیقت اهل‌بیت علیهم‌السلام با یک پدیدهٔ مادی مقایسه شود؛ بلکه تنها نشان می‌دهد که: کثرت در ظهور، همیشه به معنای کثرت در حقیقت نیست. 💫نکته‌ای قابل تأمل در این میان، کاربرد واژه‌های «نور» و «ظلمات» در قرآن کریم است. واژهٔ «نور» در تمام قرآن به صورت مفرد آمده است؛ در حالی که واژهٔ «ظلمات» به صورت جمع به کار رفته است. 👈این تفاوت در تعبیر، اشاره‌ای لطیف به یک حقیقت عمیق دارد؛ اینکه سرچشمهٔ نور، حقیقتی واحد و یگانه است، اما تاریکی‌ها، حجاب‌ها و موانع متعدد و گوناگون هستند. ✅از همین منظر، می‌توان گفت نور در عالم هستی در اصل، یکی است؛ اما هنگامی که این حقیقت واحد در مراتب مختلف آفرینش ظهور می‌یابد و به عالم دنیا می‌رسد، می‌تواند در مظاهر و جلوه‌های متعدد آشکار گردد. همان‌گونه که نور سفید پس از عبور از منشور، در قالب رنگ‌های گوناگون دیده می‌شود. ☀️در روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام نیز بر همین

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت...💚

کدام کس از دشمنان اسلام بوبکر را می‌شناخته تا برای کشتن وی خط و نشان بکشد و مگر او بیش از یک تن از دیگر مهاجران همچون عبد الرحمن ابن عوف و عثمان بن عفان و دیگران اهمیتی داشت؟ 🔴 بلکه عثمان هم از او معروف تر بود و هم پایگاهی برتر داشت، چشم‌ها او را بیشتر می‌دیدند و دشمن بیشتر در پی کین توزی با وی و گزیدن او بود و اگربوبکر در یکی از آن گیر و دارها کشته می‌شد آیا قتل وی اسلام را ناتوان می‌ساخت یا فتوری پدید می‌آورد یا بیم آن بود که اگر بوبکر در یکی از جنگ‌ها کشته شود آثار دین کهنه شود و چراغ آن خاموش گردد؟ جاحظ بگوید: ابوبکر در کنار کشیدن خود از میدان همان نقشی را دارد که پیامبر خدا (ص) داشته - پناه به خدا از این که ما را فرو گذارد - همه عقلا که با تاریخ آشنایند و در آثار واخبارورزیدگی یافته اند می‌دانند که جنگ‌های رسول خدا (ص) چگونه بوده و حال خود او (ص) در آنها چگونه بوده و آنجا که ایستاده و آنجا که جنگیده و روزی که در هودج نشسته معلوم است زیرا ایستادن او (ص) برای سرداری وچاره جوئی بوده و برای این که پشتوانه و پشتیبان یارانش باشد، امور آنان را بشناسد و خرد و بزرگشان را با ایستادن در پشت سر ایشان و با خودداری از پیش افتادن بر جلوداران پاسداری کند زیرا آنان هنگامی که می‌دانستند او پشت سرشان است دل هاشان محکم می‌شد و دلواپس او نبودند این بود همه حواس خود را به کوبیدن دشمن مشغول می‌داشتند و دیگر پشتگرمی شان به گروهی سازمان یافته بود که (هنگام گریز) به آن پناه برند و به سوی آن باز گردند و می‌دانستند تا وقتی که او پشت سرشان است به کارشان رسیدگی می‌کند و موقعیتشان را می‌داند و آن گاه هر کسی نیز جای خود رادر پشتیبانی و گزند رسانی و هنگام گرفتار بودن به حمله و هجوم پناه می‌دهد. پس آن گاه که اوخودمی‌ایستد بیشتر به صلاح آنان است - و برای نگهداری و پشتیبانی از پایگاه ایشان - زیرا از میان همه او را می‌جویند چرا که طراح کارهاشان و سرپرست گروهشان او است نمی بینی که سمت پرچمدار سمتی سهمناک است و مصلحت جنگ در آن است که او بایستد و در بیشتر مواقع برتر آن است که پیش نیفتد، پس سرپرست را حالاتی چند است یکی آنجا که پشت همه و در آخر می‌ایستد تا پشتوانه و نیرو بخش و پشتیبان آنان باشد، تدبیر جنگ بیاندیشد و جای رخنه دشمن را بشناسد یکی هم آنجا که پیش می‌افتد و در میان صف‌ها جا میگیرد ت

🌿 نور | قسمت پنجم ✨ معرفت بالنورانیة؛ شناخت نور الهی و جایگاه ولیّ خدا در مسیر معرفت  🔹 آنچه گذشت... در بخش‌ پیشین ثابت کردیم که منظور از نور واحد حضرات آل الله علیهم السلام هستند ⁉️اکنون پرسش مهم این است: شناخت این نور چه ارتباطی با شناخت خداوند دارد؟ در مسیر معرفت الهی، انسان با پرسشی بنیادین روبه‌رو می‌شود: اگر خداوند غیب مطلق است و ذات او فراتر از هر تصور و احاطه‌ای قرار دارد، انسان چگونه می‌تواند به معرفت او برسد؟ چگونه می‌توان به حقیقتی رسید که قرآن از آن با نام جامع «الله» یاد می‌کند؟ در معارف اهل‌بیت علیهم‌السلام، پاسخ به این پرسش در مفهومی عمیق بیان شده است: 💫معرفت بالنورانیة.💫 امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌فرمایند: «لَا یَسْتَکْمِلُ أَحَدٌ الْإِیمَانَ حَتَّى یَعْرِفَنِی کُنْهَ مَعْرِفَتِی بِالنُّورَانِیَّةِ...» «هیچ‌کس به کمال ایمان نمی‌رسد، مگر اینکه مرا آن‌گونه که شایستهٔ شناخت من است، به نورانیت بشناسد.» 👈این سخن، از مرتبه‌ای فراتر از شناخت ظاهری سخن می‌گوید. شناخت تاریخ، ، شجاعت، علم و مقام امیرالمؤمنین علیه‌السلام، گرچه ارزشمند است، اما آن حقیقتی که در این حدیث مورد تأکید قرار گرفته، شناخت مقام نورانی ایشان است. زیرا امام در این نگاه، تنها یک شخصیت تاریخی نیست؛ بلکه نشانه‌ای از هدایت الهی و مظهر اسماء و صفات خداوند در عالم است. 🌟 الله؛ اسم جامع همه کمالات الهی است حضرت در ادامه می‌فرمایند: ❤️«مَعْرَفَتِی بِالنُّورَانِیَّةِ مَعْرِفَةُ اللَّهِ، وَمَعْرِفَةُ اللَّهِ مَعْرِفَتِی بِالنُّورَانِیَّةِ.»❤️ «شناخت من به نورانیت، شناخت خداست؛ و شناخت خدا، شناخت من به نورانیت است.» این تعبیر، یکی از عمیق‌ترین فرازهای این حدیث است. زیرا «الله» در معارف توحیدی، تنها یک نام نیست؛ بلکه اسم جامع الهی است؛ اسمی که همهٔ صفات کمال را در بر می‌گیرد: علم مطلق، قدرت مطلق، رحمت مطلق، و سرچشمهٔ همهٔ کمالات اما پرسش اساسی این است: انسان چگونه می‌تواند با حقیقتی چنین بلند و نامحدود ارتباط معرفتی پیدا کند؟ پاسخ این حدیث، معرفت نورانیت ولیّ خداست. ولیّ کامل خدا آینه‌ای است که هدایت، علم، رحمت و دیگر اسماء الهی در او به کامل‌ترین شکل ظهور یافته است. از این رو، توجه و شناخت به مقام نورانی ولیّ خدا، عینا و بدون فاصله شناخت الله است. ❌به همین دلیل، حدیث نمی‌گوید: «

#صلے‌اللھ‌‌عليڪ‌يا‌ابا‌عبداللھ‌‌جسمے‌و‌روحے‌و‌شبابے‌لڪ‌الفدا #مهدویت #احادیث_تبری_و_تولی جانم به امام زمان برائتی 🔥👊🏼 -صلوات‌الله‌علیه خونــــ🩸 در ازای خونـــ🩸 𓆩❈𓆪────✦────𓆩❈𓆪 》ابن قولویه از حلبی نقل کرده است که: امام صادق علیه السلام به من فرمود: روزی که امام حسین علیه السلام کشته شد، اهل بیت ما در مدینه صدای گوینده ای را شنیدند که ندا می‌داد: الیَوم نَزَلَ البلاءُ عَلَی هذِهِ الأَمَّةِ فَلا یَرَون فَرَحاً حَتَّی یَقُومَ قائِمُکُم فَیَشفِیَ صُدُورَکُم وَ یَقتُلَ عَدُوَّکُم وَ یَنالَ بِالوترِ أوتاراً بلا بر این امت فرود آمد و خوشی نخواهند دید تا روزی که قائم شما قیام کند و اندوه از دل شما برگیرد و دشمن شما را به کیفر رساند، و در برابر خونی که ریخته شده خون ها بریزد. 📚کامل الزیارات ص ۵۵٣ 𓆩❈𓆪────✦────𓆩❈𓆪 𖣐اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج𖣐 ♡⠀    〇⠀    ⎙⠀  ⌲⁣ ˡⁱᵏᵉ ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ  ˢᵃᵛᵉ  ˢʰᵃʳᵉ⁣ вυʟ