Quantum Programming Chat

سلام وقت بخیر من تازه با کانال شما آشنا شدم و میخواستم در دوره شرکت کنم، مبانی محاسبات کوانتومی رو قبلاً کار کرده ام، امکانش هست؟

سلام وقت بخیر

سلام وقت بخير مدت ثبت نام دوره تموم شده؟

پذیرش دانشجوی ارشد و دکتری در موضوع " الگوریتم های یادگیری ماشین کوانتومی در حل مسایل کاربردی" در سیستم نان ( https://nan.ac/challenges نیازها و ایده ها) به طریق استاد محوری در گروه محاسبات کوانتومی دکتر مهدیان، دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز. کسانی که تمایل دارند میتوانند از طریق استعداد درخشان دانشگاه تبریز اقدام نمایند.

#QBism این طرز فکر را اینطور معرفی میکنم که اگر جهان متشکل از اطلاعات و چیزهایی باشد که از آنها بی اطلاعیم، بعد از اندازه گیری سیستم های کوانتومی و کسب اطلاعات از جهان مان صرفا میفهمیم که چه اتفاقی افتاده بود یا قرار بود بیافتد و حالا واقعیت از پیش تعیین شده را فهمیدیم. درواقع کیوبیسم یک دترمنیسم به خصوصی را حاکم بر جهان میداند که گویا نامرتبط با اندازه گیری و اثر انسان بعنوان ناظر بر سیستم های فیزیکی و مجموعا جهان، میباشد. دترمینیسم را معادل با همان واژه جبر قرار میدهیم. طبق این تفسیر، اسپین الکترون قبل از اندازه گیری اش مشخص بوده و ما صرفا پس از اندازه گیری به اطلاعات آن سیستم پی بردیم و مثلا فهمیدیم که اسپین الکترون مورد بررسی بالا است یا پایین. در اینجا میتوان نتیجه گرفت که کیوبیسم، تابع موج را واقعی نمیداند و درواقع میگوید کار معادله شرودینگر صرفا پیشبینی کردن است. مثلا پیشبینی آب و هوا که در آخر هوا یا آفتابی میشود یا ابری! تابع موج اما میگوید احتمال ابری بودن بیشتر است و در نهایت ممکن است هوا ابری بشود. اگر هوا ابری شد، آیا میتوان ادعا کرد که اطلاعات مربوط به حالت هوای آفتابی از بین رفت و فقط هوای ابری ماند؟! پاسخ این است: خیر! کیوبیسم استدلال میکند که چون تابع موج تابعی واقعی نیست، پس نتایج واقعی هم نمیدهد و نباید نگران نابود شدن حالت های قابل پیشبینی اما انتزاعی بود! فکر کنم تا اینجا متوجه شده اید که کیوبیسم تحت شعاع مکتب فلسفی “معرفت شناسانه” قرار میگیرد و هرجا که کسی خواست تابع موج و حالت های مجاز را غیرواقعی بداند و به قولی قضیه را ماستمالی کند، باید بدانیم که احتمالا معرفت را بر واقعیت هستی مقدم میداند! کیوبیسم معتقد است که هنگام مشاهده یک سیستم و اندازه گیری کمیت های ذره، چیزی را در ذات طبیعت تغییر نمیدهد و درواقع اصلا اثر مشاهده وجود خارجی ندارد و معرفت ماست که تغییر میکند. وقتی میزان اطلاعات ما درباره سیستم فیزیکی بواسطه مشاهده بیشتر بشود، پس فهمیده ایم چه بر سر آینده این سیستم خواهد آمد و اگر در پیشبینی هایمان دچار خطا شدیم، علت نقص در میزان اطلاعات ماست. کیوبیسم در لغت درواقع از Quantum-Bayesianism آمده که به فارسی باید بنویسم: کوانتوم بیزیانیسم. نام بیزیانیسم هم از نام یک شخص که درباره احتمالات مطالعه و نظرات زیادی داشته است امده. تامس بی

میتونه تلفیق گزینه ۱٫۲ باشه نظریه حتی اشتباه باشه باز کمک میکنه مسیر درست انتخاب بشه

#حالت_های_ذهنی #تجربه قسمت دوم: اما واقعیت این است که گرما تجربه شدنی است و چندان قابل توضیح نیست. هرکسی خودش تجاربی خاص دارد و این تجارب به حالت های ذهنی دیگری می انجامد مانند داغی و درد که خود درد باعث تشخیص محل زخم یا جراحت میشود و الی آخر… حالا اینکه میدانیم که نمیتوانیم تجارب درونی خودمان را دقیقا توضیح بدهیم، اما از تجارب یکدیگر استفاده میکنیم تا با واژگان بصورت اشاره ای به پدیده ها و حالت های ذهنی و درونی که تجربه کرده ایم، مقصودمان را برسانیم و آن حالتی که میخواهیم در ذهن مخاطب مان تداعی شود را تا حدودی تداعی کنیم. حقیقتا به این رویه و این پروسه عادت کرده ایم، وگرنه بسیار دشوار و پیچیده و طاقت فرسا است که هرکدام ما را در زندانی دور از هم قرار بدهند و ما تنها راه ارتباطی مان این باشد که با علائم اولیه مانند آتش، دود، دست و شکلک بخواهیم باهم بحث فلسفی کنیم! اینجاست که با گمانه زنی بر مبنای برخی پیشفرض ها آمدیم رویکردهایی را برگزیدیم و با اصول مبنای آن رویکردها، مسائلی را پیشبینی کردیم و با آزمون و خطا به صحت این رویکردها پی بردیم. یکی از این پیشبینی ها، نظریه روانشناسی بود که هنوز هم درحال پس دادن آزمون رویکردهایش است! روانشناسی را میتوان تا حد بسیار نزدیکی از نتایج رویکرد رفتارگرایان فلسفی دانست. رفتارگرایی میخواهد هر واژه ای که دارای معنی است را با کارکرد و عملکرد آن معنا در جهان قابل مشاهده بسنجد و اگر آن واژه ی معنادار نظری، عملکردش در جهان قابل مشاهده و اندازه گیری بود، پس میپذیریم اش و اگر قابل مشاهده نبود، از دایره علم خارجش میکنیم و به آن آنطور که باید، نمیپردازیم. این دیدگاه از حد خود فراتر رفت و باعث سردرگمی های زیادی در روانشناسی شد، با این حال خیلی زود ایراد اساسی رفتارگرایان به راحتی آشکار شد و ظاهرا با کمی ملایمت بیشتر پیش رفت، چون همانطور که ایرادات اساسی به این رویکرد وجود دارد، نقاط قوتی هم میشود در این رویکرد پیدا کرد که فعلا قصد ندارم به آنها بپردازم. اگر بنا باشد همه واژگان نظری، دارای معنا باشند و معنای آنها دارای عملکردی قابل مشاهده در جهان باشد، آنوقت بیش از نیمی از فیزیک نظری را باید به معنای دقیق کلمه بریزیم دور! چرا که خیلی از واژه های نظری، خودشان توسط واژه های نظری دیگری تعریف میشوند. مثلا ما همواره سوپرپوزیشن را با واژگان

#حالت_های_ذهنی #تجربه قسمت سوم: ما نظریاتی در علم داریم که هرگز مشاهده نشده اند و تجربه هم نشدند، با این حال از اصول نظریات حاکم بر فیزیک هستند و مدل هایمان را پیش میبرند. مثلا هیچگاه سوپرپوزیشن را کسی ندیده است، بلکه فقط موج را که به علت خصیصه ای بنام سوپرپوزیشن بوجود می آید را مورد بررسی قرار داده ایم و بهترین و منطقی ترین حالت های ذهنی مان را کاویده ایم و به دفعات زیاد آن را آزموده ایم و در نهایت متوجه شدیم که مدل سازگار است! اما آیا این مدل میتواند همه چیز را توضیح بدهد؟ جواب خیر است. پس اینجا مجبوریم شکل های مختلفی از زبان آن مدل را پیش بگیریم تا ببینیم آیا واقعا میتوان به نتیجه ای رسید که بخش های تاریک ماجرا را هم توصیف کرد و توضیح داد؟ خوشبختانه یا شوربختانه، نتایج متعدد و البته مختلف است که در مجموع، متحیرکننده مینماید. اما مسئله اینجاست که چگونه باید با این نتایج منطقی مختلف مواجه شد؟ مگر نه اینکه هرکدام آنها یک نتیجه گیری منطقی است؟ پس چرا با یکدیگر همخوانی ندارند؟ مگر طبیعت بر پایه منطق عمل نمیکند؟ اصلا منطق چیست؟ اینها سوالاتی هستند که پاسخ بهشان عمیقا اعجاب انگیز است! حالا بهترین نوع برخورد با چنین طبیعت سرکشی، این است که دنبال راه هایی برای پیدا کردن پاسخ بود، نه اینکه پاسخ های احتمالی را بخاطر نداشتن شرایط ازمودن فیلتر کرد و از دایره علم خارج کرد. هیچکس تابحال موفق به تجربه سوپرپوزیشن نشده اما همگی میدانیم که سوپرپوزیشن از اصول مکانیک کوانتوم است، چون چیزی که در طبیعت مشاهده میشود و چیزی که ریاضیات(زبان فیزیک) پیشبینی کرده بود، سازگاری دارند. با این حال هیچکس سوپرپوزیشن را ندیده است! از این رو، به نتیجه ای میتوان رسید که ظاهرا طبیعت، با تمام اجسام و موجوداتش در هر سطح و مقیاسی، با هر خصیصه ای و با هر کیفیتی، به تنهایی و در ذات خودش بی معناست، بلکه این معنا حاصل ارتباطی خاص میان اجزای طبیعت است. خصیصه ها نیز خودشان از این قاعده مستثنا نیستند. برای مثال، سرما یا گرما، خصیصه های یک گاز است اما ذاتا درباره گاز وجود ندارند، بلکه در یک ارتباط قاعده مند بین ناظر و آن گاز معنا میابند. اصلا سرما وجود ندارد، بلکه به فقدان گرما، سرما اطلاق میشود و خود گرما نیز چیزی جز جنبش اتم های گاز نیست. پس اینجا به آن ارتباط باید پرداخت که باعث معنا یافتن طبیعت از منظر

سلام دوستان گلم ببخشید مزاحمتون میشم. این پیج لینکدین استارت اپ ماست که تازه توی تورنتو راه اندازی کردیمش. ممنون میشم اگه فالو کنیدش و به بقیه معرفی کنیدش تا دیده بشه.البته وبسایت هم داریم که خیلی ابتدایی است و خودمون کارش رو کردیم و به محض اینکه پول دستمون بیاد ساهتارش رو حرفه ای میکنیم. ممنونم بابت توجهتون https://www.linkedin.com/company/delquantech/about/