خانواده علوم سیاسی ایران 🇮🇷

🔺هیچ‌یک از میانجی‌ها اعتبار لازم برای تضمین عدم حمله را نداشتند 🔻 دکتر داود غرایاق زندی، استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی▪️ 🔴مخالفان دیپلماسی چنین طرح موضوع می‌کردند که وجود ۴۰۰ کیلوگرم مواد غنی شده بالای ۶۰ درصد همانند زمانی که دولت ترامپ در سال ۲۰۱۸ از برجام خارج شد، ابزار مناسب و قوی برای مذاکره است و تهدید ترامپ تنها یک بلوف است.🔴 👇متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید. 🕊️ 🌹 @SBU_PoliticalScience

Soviet-Style Communism سوسیالیسم به سبک شوروی تلفظ: (سووِیِت استایل کامیونیزِم) 🟩 جمله ۱ When the anti-tsarist revolution triumphed in Russia in 1917, it did so under circumstances different from those expected by Karl Marx. وقتی انقلاب ضد تزار در روسیه در سال ۱۹۱۷ پیروز شد، این اتفاق در شرایطی متفاوت از آنچه کارل مارکس انتظار داشت، رخ داد. 🟩 جمله ۲ Marx, the German socialist theoretician, and his close coworker, Fredrik Engels, believed that the existence of advanced industrial capitalism with a large working-class majority was a precondition for any successful socialist revolution. مارکس، نظریه‌پرداز سوسیالیست آلمانی، و همکار نزدیکش، فردریک انگلس، باور داشتند که وجود سرمایه‌داری صنعتی پیشرفته با اکثریتی از طبقه‌ی کارگر، شرط اولیه برای هر انقلاب سوسیالیستی موفق است. 🟩 جمله ۳ Russia, however, was still an overwhelmingly agricultural society in 1917. با این حال، روسیه در سال ۱۹۱۷ هنوز عمدتاً جامعه‌ای کشاورزی بود. 🟩 جمله ۴ Marx had depicted the revolution as a largely spontaneous upheaval carried out by the masses; he did not portray it as an organized rebellion led by a political party. مارکس انقلاب را به‌عنوان یک خیزش عمدتاً خودجوش از سوی توده‌ها ترسیم کرده بود؛ او آن را شورشی سازمان‌یافته به رهبری یک حزب سیاسی نمی‌دانست. 🟩 جمله ۵ Socialism, however, came to Russia as the result of an uprising by certain groups of industrial workers and poor peasants engineered by a highly centralized political party, the Bolsheviks. با این حال، سوسیالیسم در روسیه به‌دنبال قیامی از سوی برخی گروه‌های کارگران صنعتی و دهقانان فقیر که توسط یک حزب سیاسی بسیار متمرکز، یعنی بلشویک‌ها، سازماندهی شده بود، شکل گرفت. 🟩 جمله ۶ It was this party which soon came to be known as the Communist Party, and which defined the essence of the Soviet system formed in Russia. این همان حزبی بود که به‌زودی به حزب کمونیست معروف شد و اساس نظام شوروی شکل‌گرفته در روسیه را تعریف کرد. تلفظ: (ایت واز دیس پارتِی ویچ سون کِیم تو بی نون اَز دِ کامیونیست پارتِی، اَند ویچ دیفایند دِ اِسِنس آو دِ سووِیِت سیستِم فورم

با سلام و احترام خدمت فرهیختگان و خانواده بزرگ علوم سیاسی کشور با عنایت به اینکه این گروه با هدف ایجاد بستری جهت برقراری ارتباط، شبکه‌سازی، گفت‌وگو و نقد و بررسی مباحث علمی و آکادمیک تشکیل شده است، از تمامی اعضای محترم خواهشمندیم به‌منظور پاسداشت اهداف گروه و رعایت حقوق سایرین، فضای تخصصی حاکم بر این محیط را مدنظر قرار دهند. بدیهی است پرهیز از طرح مباحث غیرمرتبط و گفتمان‌های خارج از دایره مباحث علمی و دانشگاهی، از الزامات حضور در این گروه است. لذا خواهشمند است به این مهم اهتمام ورزید. شایان ذکر است که این پیام به‌عنوان تذکر نهایی تلقی شده و در صورت تکرار مواردِ مغایر با فضای مذکور، به‌منظور صیانت از شأن و جایگاه خانواده علوم سیاسی، ناچار به حذف افراد خاطی از گروه خواهیم بود. پیشاپیش از همکاری و درک مسئولانه شما سپاسگزاریم.

چالش تبدیل دانش به ثروت پیش‌فروش بازی GTA 6 از ۲۵ ژوئن آغاز شده و مؤسسۀ BTIG تعداد سفارش‌های اولیه را بین ۱۵ تا ۲۲ میلیون نسخه برآورد کرده است. با مبنا قراردادن کف این برآورد و قیمت پایۀ ۷۹٫۹۹دلاری بازی، ارزش ناخالص فروش به حدود ۱٫۲ میلیارد دلار می‌رسد. پشت این محصول، دانش و مهارت برنامه‌نویسان، مهندسان، طراحان، نویسندگان و دیگر نیروهای متخصصی قرار دارد که بخش بزرگی از آنان در دانشگاه‌ها آموزش دیده و دانش تخصصی کسب کرده‌اند. بااین‌حال، اهمیت ماجرا فقط در وجود این نیروی دانشگاهی نیست؛ مسئلۀ مهم‌تر این است که دانش و تخصص آنان، در پیوند با سرمایه، بنگاه، سازمان تولید و بازار جهانی، به محصولی تبدیل شده که میلیاردها دلار ارزش اقتصادی خلق می‌کند. مسئله برای ما دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود. ایران نیز دانشگاه، دانش‌آموخته و نیروی انسانی مستعد کم ندارد؛ آنچه در مقیاسی متناسب با این ظرفیت شکل نگرفته، سازوکاری است که دانش و تخصص دانشگاهی را به مهارت مولد، محصول رقابت‌پذیر و ارزش اقتصادی تبدیل کند. برای درک ابعاد این شکاف، کافی است ظرفیت خلق ارزش در نمونۀ بالا را کنار وضعیت کشوری قرار دهیم که رئیس‌جمهورش گفته است: «ما الان لنگ یک میلیارد دلار پولیم». در همین کشور، مجموع اعتبارات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دستگاه‌های وابسته به آن در لایحۀ بودجۀ ۱۴۰۵ نزدیک به ۱۴۹ همت پیش‌بینی شده بود. با دلار حدود ۱۸۰ هزار تومانی امروز، این رقم به حدود ۸۲۸ میلیون دلار می‌رسد؛ یعنی حتی کف برآورد فروش اولیۀ یک بازی از مجموع این اعتبارات بیشتر است. البته این دو رقم ازنظر حسابداری هم‌سنخ نیستند. مقایسه بر سر بودجه و فروش نیست؛ بلکه بر سر تفاوت در ظرفیت تبدیل دانش و نیروی انسانی به ارزش اقتصادی است. به‌عبارت‌دیگر، پرسش اصلی این نیست که چرا درآمد یک بازی از بودجۀ یک وزارتخانه بیشتر است؛ پرسش این است که چرا در یک نظام اقتصادی، دانش می‌تواند در زنجیره‌ای سازمان‌یافته به محصولی میلیارددلاری تبدیل شود، اما در نظامی دیگر، بخش بزرگی از ظرفیت علمی و انسانی از پیوند مؤثر با تولید و بازار بازمی‌ماند. در اقتصاد امروز، داشتن دانشگاه و نیروی انسانی مستعد به‌خودی‌خود ثروت تولید نمی‌کند. دانش زمانی به ظرفیت اقتصادی تبدیل می‌شود که در زنجیره‌ای کارآمد از آموزش، مهارت، سرمایه، بنگاه و بازار قرار گیرد. بحران

بله از دانشجویان که پرچم دار فرهیختگی و تحصیل کردگی یک جامعه هستند انتظار نمیره غیر این باشند از اونجایی که دشمن به دنبال اختلاف و درگیری بین ایرانی هاست لطفاً دانشجویان وحدت را حفظ کرده و از مشاجره و دعوا و فحاشی حذر کنند چرا که این مسیر درستی نیست و دردی را دوا نخواهد کرد عقایدمون شاید باهم فرق بکنه اما همه انسان و هموطن هستیم طرفین اندکی رعایت بفرمایند 🙏❤️

منطق و هدف استدلالی که ارایه دادید مبنی بر اینکه در گزارش نویسی و گزارشات رسانه ای نویسنده میتونه از واژگان و اصطلاحات تخصصی بطور دلبخواهی استفاده کنه چیه؟ از توضیحاتی که در این مورد دادید مشخصه که از نظر شما چون مخاطبانی که این گزارشات رو میخونن بصورت نهادی از مرجعیت علمی برخوردار نیستند پس آزاد هستید که برای نشان دادن گفته ها و تفاسیر شخصی خودتون بعنوان اصولی لایتغیر(به مثابه علوم طبیعی) و سواستفاده از پرستیژ علمی این کلمات استفاده کنید. این موارد که در راستای توجیه از سواستفاده از این کلمات گفتید نشان دهنده وابستگی صداقت و اخلاق فکری شما به وجود نهادی کنترل گر هست اینکار شما بیشتر از اینکه کاری رسانه ای درجهت آگاهی مخاطب باشه اسمش شیادی هستش استفاده از واژگان با بارمعنایی خاص و تخصصی برای اعتبار بخشی به گفته های خودتون باعث از بین رفتن اثر کنش های گفتاری که این اصطلاحات در موقعیت های مختص خودشون میشه و در اخر اینکه برای تاکید بر یک ایده یا تئوری صرف استفاده از کلمه ای خاص کافی نیست و اتفاقا کاربرد صرف کلمه برای تاکید یک حرکت بی منطق و عجیب هستش ثانیا با اینکه با تاکیید خودتون گفتید دو کلمه تفاوت بارزی دارن در ادامه هردوی کلمات را بصورت ماهوی یکی فرض کردید این اصطلاحات که استفاده کردید بصورت ماهوی یکی نیستند🤦‍♂ کاری ندارم که ظرفیت پذیرش نقدی که به متن وارد هست رو ندارید اما حداقل در توجیه سفسطه ای که نوشتید سفسطه نکنید.

📌 دانشگاه یا کارخانه بازتولید رانت؟ بزرگ‌ترین بحران یک دانشگاه از جایی آغاز می‌شود که استقلال فکری هزینه پیدا کند و همسویی با سلیقه صاحبان قدرت، به سرمایه‌ای ارزشمندتر از دانش و پژوهش تبدیل شود. از همان لحظه، دانشگاه دیگر نهاد تولید علم نیست؛ نهادی است که به جای کشف حقیقت، در حال بازتولید مناسبات قدرت است. در اقتصاد، هر بازاری که رقابت در آن حذف شود، دیر یا زود به انحصار، رانت و ناکارآمدی می‌رسد. بازار ایده نیز از این قاعده مستثنا نیست. وقتی مسیر پیشرفت علمی نه از کیفیت پژوهش، قدرت استدلال و نوآوری، بلکه از میزان همسویی با جریان مسلط عبور کند، دانشگاه عملاً به یک بازار رانتی تبدیل شده است؛ بازاری که در آن چاپلوسی، بازدهی بیشتری از تفکر دارد و سکوت، سودآورتر از نقد است. در چنین بازاری، قیمت حقیقت دائماً کاهش می‌یابد و ارزش تملق هر روز بیشتر می‌شود. بدترین پیامد این وضعیت، تخریب سازوکار تولید سرمایه انسانی است. دانشگاهی که به جای تشویق پرسشگری، اطاعت را پاداش می‌دهد، در بلندمدت نه دانشمند تربیت می‌کند و نه نظریه‌پرداز؛ بلکه افرادی را پرورش می‌دهد که آموخته‌اند چگونه به جای اندیشیدن، رضایت صاحبان قدرت را جلب کنند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که سرمایه علمی یک جامعه، آرام‌آرام به سرمایه‌ای کم‌بازده و فرسوده تبدیل می‌شود. تاریخ اندیشه اقتصادی نشان می‌دهد که تقریباً هیچ تحول بزرگی از دل هم‌صدایی بیرون نیامده است. از اقتصاد کلاسیک تا کینزی، از مکتب اتریش تا اقتصاد نهادگرا، همه زمانی با جریان مسلط در تعارض بوده‌اند. اگر دانشگاه تحمل شنیدن صدای مخالف را نداشته باشد، امکان ظهور نظریه بعدی را نیز از بین می‌برد. جامعه‌ای که اندیشه متفاوت را سرکوب می‌کند، در واقع آینده علمی خود را پیشاپیش قربانی کرده است. استادی که از نقد هراس دارد، پیش از آنکه دچار افول علمی شود، گرفتار زوال نهادی شده است. در چنین ساختاری، معیارها به تدریج وارونه می‌شوند؛ استقلال فکری به «مسئله»، پرسشگری به «حاشیه»، نقد به «بی‌ادبی» و تملق به «اخلاق حرفه‌ای» تعبیر می‌شود. این همان لحظه‌ای است که دانشگاه از یک نهاد علمی، به یک بوروکراسی محافظه‌کار تبدیل می‌شود؛ بوروکراسی‌ای که بیش از آنکه نگران حقیقت باشد، نگران حفظ وضع موجود است. هر نظام اقتصادی که در آن رانت بر رقابت غلبه کند، دیر یا زود سرمایه را فراری می‌ده