محمود دولت آبادی:
«من یک پرنسیب کامل دارم که آغاز و فرجامش یکیست و آن تمامیت ارضی کشور ایران است و به مردم و جوانان ایران توصیه میکنم این نکته را از نظر دور ندارند، برای اینکه در این مملکت تَرَک هایی افتاده که پشت شما را به لرزه درمیاره... این مسئله، مسئله مهم من است»
https://t.me/hezar_khom
افشاگری مجید تفرشی علیه علی علیزاده؛ همکاری با دستگاه امنیتی انگلیس
علیزاده ریز مکالمات خصوصیش با من را در اختیار دستگاه امنیتی انگلیس قرار داد!
یک مسئول به من گفت ما چند هزار پوند برای هر «برنامه جدال» به علی علیزاده میدهیم تا برایمان برنامه بسازد!
@Rasad_ir_24
ترجیح میدهم با کودکان سخن بگویم، با آنان که هنوز میتوان امید داشت روزی موجوداتی معقول شوند؛ ولی امان از آنان که ذیشعور شدهاند - خدایا پناه بر تو!
عقل مردم پارهسنگ برداشته! هیچگاه از آزادیهایی که براستی دارند استفاده نمیکنند، هماره آزادیهایی را که ندارند طلب میکنند؛ آزادی فکر دارند اما آزادی بیان میخواهند.
__________
_____
یا این یا آن، جلد اول، سورن کیرکگور، ترجمۀ صالح نجفی، نشر مرکز، 1399، صفحۀ 16
عرض ادب شکر خوبم شما خوبید؟
والا یک چیزی که برای منِ مخاطب سؤاله اینه که بالاخره ما باید به کی اعتماد کنیم؟
آقای تفرشی خودش بارها گفته که در بریتانیا تحت فشار بوده بازجویی شده و حساسیتهای امنیتی اونجا رو از نزدیک دیده خب کسی که چنین تجربهای داشته طبیعتاً باید بدونه در فضای سیاسی مخصوصاً وقتی پای آدمها و رسانههای جنجالی وسطههر ارتباطی میتونه معنا پیدا کنه پس سؤال من اینه: اگر امروز درباره علی علیزاده اینطورحرفهای سنگینی زده میشه، چرا این حساسیتها زودتر مطرح نشد؟ چرا وقتی ارتباط و گفتوگو بود این نگرانیها وجود نداشت و حالا مطرح شده؟
از طرف دیگه منی که هیچوقت نسبت به علیزاده خوشبین نبودم، باز هم میپرسم: معیار قضاوت چیه؟ هرکسی میتونه یک ادعای بزرگ مطرح کنه ولی سند کجاست؟ اگر کسی خودش رو پژوهشگر میدونه انتظار ازش اینه که با مدرک حرف بزنه، نه فقط با روایت و برداشت شخصی.
اینکه یک نفر هرجا میکروفن دید بره و حرف بزنه هم لزوماً نشونه روشنگری نیست گاهی باعث میشه مرز بین پژوهشگر فعال رسانهای و چهره جنجالی از بین بره.
حالا سؤال بزرگتر اینه: چرا ما مدام شاهد این موجها هستیم؟ یک روز فلان چهره ناگهان همهجا دیده میشه، یک روز یک دعوای جدید بین چند نفر شکل میگیره؛ از دعوای فوتبالی و فرهنگی گرفته تا دعوای روشنفکری و سیاسی. چرا همیشه چند نفر خاص تبدیل به موضوع اصلی میشن؟(فردوسی پور وقلعه نویی/سروش وغنی نژاد/علیزاده و تفرشی…..)
از نگاه جامعهشناسی این وضعیت نشونه یک مشکل عمیقتره: جامعهای که اعتماد عمومی در اون آسیب دیده تبدیل میشه به جامعهای که مردم مدام دنبال «پشت پرده» میگردن چون اعتماد به نهادها رسانهها و حتی بعضی چهرههای فکری کم شده هر افشاگری تبدیل به جنجال میشه و هر جنجال هم دوباره بیاعتمادی تولید میکنه.
نتیجه این چرخه چیه؟ به جای اینکه بحثها بر اساس سند استدلال و گفتوگو جلو بره، همهچیز تبدیل میشه به جنگ روایتها یکی میگه من حقیقت رو میدونم، اون یکی میگه تو وابستهای آخرشم مخاطب عادی میمونه که نمیدونه واقعاً حقیقت کجاست.
مشکل فقط علیزاده یا تفرشی نیستند مشکل بزرگتر فضای رسانهای و سیاسیایه که در اون اعتماد سخت ساخته میشه و خیلی راحت از بین میره.
پ ن:آقای تفرشی در پژوهش هاشون به شدت سند محور هستند.اقای تفرشی سند بده لطفا
Видео TYgj21egG7-YkQ_remux.mp4 · 6.8 MB · click to show
از شلنگ پارکینگ یه لیوان آب پر میکنن و بجای یه برند لاکچری به خورد مردم میدن :))
واکنش مردم واقعا دیدنیه
کاری که رسانهها با مردم کردن رو میتونید تو این کلیپ بصورت واضح ببینید
قدرت تفکر و استقلال فکری داشتن رو همین رسانهها و پلتفرمهایی مثل اینستا و توییتر و غیره از مردم گرفتن
@Dirty_Kids 👻
آییی... خلقت!
آییی... زندگانی!
تو را نفهمیدم.
تو را نچشیدم،
مگر به طعم مرگ.
نبوییدم،
مگر با بوی مرگ و امید گندم
نفهمیدمت،
نفهمیدمت!
نه دانستم از کجا میآیم؛
نه دانستم به کجا میروم!
به من رو نشان ندادی.
به من رو نشان ندادی.
هزار چشم هم اگر میداشتم،
به من رو نشان نمیدادی...
کلیدر، محمود دولت آبادی، جلد ۶، فرهنگ معاصر، ۱۳۶۸، صفحه ۱۶۵۸
https://t.me/hezar_khom
🔸حسین علایی: حتی یک سرباز ایرانی از جبهه جنگ ۴۰ روزه فرار نکرد
مهستان؛ در دومین قسمت از فصل جدید برنامه «تنگنا» که با همکاری مشترک «اخبار مهستان» و گروه رسانهای «دیدار» تهیه میشود، حسین علایی، تحلیلگر مسائل سیاسی و امور نظامی، در رابطه با ریشههای جنگ رودررو با آمریکا و اسرائیل و راههای ادامه و البته پایان بخشیدن به این رویارویی نظامی، دیدگاههای خود را تشریح کرد. علایی، البته بر ضرورت تکیه حکومت بر سرمایه اجتماعی خود و در نظر گرفتن همه مردم در گفتار و رفتار حاکمان تاکید داشت.
لازم به یادآوری است که حسین علایی در فصل گذشته «تنگنا» درباره سوابق و کارنامه شخصی خود توضیح داده بود و این گفتوگو با ارجاع به یکی از سوالات پایانی برنامه مذکور آغاز شد.
فصل جدید «تنگنا» حول دغدغهای بزرگ به نام ایران به صورت مشترک توسط «اخبار مهستان» و گروه رسانهای «دیدار» ضبط و منتشر میشود.
#تنگنا
@akhbare_mahestan
۱-ایران ؛سرزمینی که از تاریخ عبور کرده است.
ایران فقط یک مرز روی نقشه نیست،ایران حافظهی هزاران سال تمدن، زبان، فرهنگ و ایستادگی است. از اسطورههای شاهنامه تا اندیشهی فیلسوفان، از روزگار هخامنشیان تا فراز و فرودهای تاریخ معاصر، این سرزمین بارها آزموده شده، اما هر بار دوباره برخاسته است.
ارسطو میگفت انسان موجودی سیاسی است، یعنی سرنوشت او از سرنوشت جامعهاش جدا نیست. هیچ ملتی بدون همبستگی، پایدار نمیماند. فردوسی هم قرنها پیش همین حقیقت را با زبان شعر به یاد ما آورد:
«چو ایران نباشد تن من مباد.»
این بیت، دعوت به دشمنی با دیگران نیست، یادآوری مسئولیت ما در برابر خانهای است که نامش ایران است.
ایرانیان در طول تاریخ، از یورش اسکندر و مغول گرفته تا جنگهای طولانی و تحریمها، بارها نشان دادهاند که میتوان سرزمین را حفظ کرد، حتی اگر هزینههای سنگینی پرداخت شود. راز ماندگاری ایران فقط قدرت نظامی نبوده.فرهنگ، زبان، همبستگی اجتماعی و امید به آینده هم ستونهای این ماندگاری بودهاند.
امروز نیز اگر روزگار سختی در پیش باشد، مهمترین سرمایه ما نه اختلافهای سیاسی، بلکه احساس مسئولیت نسبت به یکدیگر و نسبت به ایران است. تاریخ، ملتهایی را به خاطر میآورد که در روزهای دشوار، کنار هم ایستادند، نه روبهروی هم
۲-ابران خانه ی همه ی ما
ایران متعلق به یک حزب، یک جناح یا یک نسل نیست.متعلق به همهی ایرانیان است. ممکن است در سیاست، اقتصاد، فرهنگ یا حتی در نگاه به آینده با یکدیگر اختلاف داشته باشیم، اما وقتی پای میهن در میان باشد، این اختلافها نباید ما را از هم جدا کند.
در روزهای دشوار، بیش از هر زمان دیگری باید مراقب هم باشیم،دست هم را بگیریم، اخبار را با دقت بررسی کنیم، به شایعات دامن نزنیم و اجازه ندهیم ترس یا کینه، سرمایهی اجتماعی ما را از بین ببرد.
ایرانیان خارج از کشور نیز بخشی از همین ملتاند. اگر دل در گرو ایران دارند، میتوانند صدای مردم، فرهنگ و تاریخ این سرزمین باشند.پلی برای رساندن واقعیتها، نه ابزاری برای عمیقتر شدن شکافها.
تاریخ این سرزمین بارها نشان داده که ایرانیان برای حفظ وطن از جان خود گذشتهاند. جملهی مشهور «ایرانی خون میدهد، خاک نمیدهد» برای بسیاری نمادی از همین روحیهی ایستادگی و دلبستگی به سرزمین است.روحیهای که در کنار آن باید خرد، همبستگی و مسئولیتپذیری نیز باشد.
بیایید در هر جای دنیا که هستیم، پیش از هر چیز مراقب هم باشیم. اختلاف نظر طبیعی است، اما ایران خانهی مشترک ماست. خانهای که حفظ آن، بیش از هر زمان دیگری، به همدلی، عقلانیت، بردباری و مسئولیت جمعی نیاز دارد.
ص
۳-انچه ایران را نگه داشته است.
میگویند آرش، جانش را در تیر گذاشت تا مرز را نه با نفرت، بلکه با ایثار معنا کند. سیاوش از آتش گذشت تا پاکی را بر قدرت ترجیح دهد. رستم، هر بار که ایران در خطر بود، پیش از آنکه به فکر نام خود باشد، به فکر سرزمینش بود. اینها فقط افسانه نیستند،حافظهی فرهنگی ملتی هستند که قرنها آموخته است بقا، پیش از هر چیز، در همبستگی معنا پیدا میکند.
ارسطو فضیلت را در میانهروی و مسئولیتپذیری میدید.هگل از ملت بهعنوان یکی از بسترهای تحقق تاریخ سخن میگفت،هانا آرنت یادآور میشد که دوام یک جامعه، به توانایی مردمش برای حفظ عرصهی مشترک وابسته است. در سنت ایرانی نیز فردوسی هشدار میدهد که هرگاه کینه و تفرقه بر خرد غلبه کند، آسیب نخست متوجه خود ایران خواهد بود.
تاریخ ما فقط تاریخ پیروزیها نیست.تاریخ برخاستن پس از شکستها نیز هست. از ویرانیهای باستان تا جنگهای معاصر، آنچه ایران را حفظ کرده، تنها شمشیر نبوده است.زبان فارسی، فرهنگ، خانواده، همدلی، دانش، هنر و ارادهی مردم نیز در این ماندگاری سهم داشتهاند.
اگر روزگار دشوار شود، مهمترین وظیفهی ما این است که کنار هم بمانیم. با هر سلیقه، هر باور و هر نگاه سیاسی، به یاد داشته باشیم که اختلاف نظر نباید جای همدلی را بگیرد. ایران، خانهی مشترک همهی ماست و آیندهی آن با مسئولیتپذیری همهی ایرانیان، در داخل و خارج از کشور، گره خورده است.
امروز بیش از همیشه مراقب یکدیگر باشیم.به سالمندان، کودکان، همسایگان و کسانی که نگراناند. حقیقت را بر شایعه ترجیح دهیم، احترام را بر توهین و همبستگی را بر شکاف. ملتی که سرمایهی اجتماعی خود را حفظ کند، از سختترین آزمونها نیز با امید عبور میکند.
ایران، در طول تاریخ بارها زخمی شده، اما هر بار دوباره برخاسته است. امید آن است که این بار نیز، با خرد، همدلی و احساس مسئولیت، آیندهای امنتر و آرامتر برای همهی ایرانیان رقم بخورد.
⭕️کوچکزاده، نماینده مجلس:
با لایحۀ جدید مجلس، مجازات نتانیاهو و ترامپ حبس و جزای نقدی میشود!
🌎 @TelNews_Magazine
پ.ن: با حکم زندان،مانند دو وزیر محکوم چای دبش، با یک ماده قانون و تبصره و الخ...میان بیرون کوچیک جان.شما که بیکارین، به طرح های دیگه هم فکر کنین !
دکتر کامبیز مهدیزاده:
این پلاکارد از حمله #آمریکا و #اسرائیل خطرناکتر و خسارتش بیشتر است؛ و ویرانیاش از هزاران بمب و موشک عظیمتر، چون ذهن، آینده و همبستگی یک جامعه را هدف قرار داده است.
🇮🇷
میهن معشوق است و وقتی که به مثابه معشوق به او نگاه کردی غیرت می ورزی .
با همه ی ابعاد غیرت که در ادبیات دیده اید و خوانده اید و اجازه نمی دهید کسی نگاه چپ بهش بکند
دکتر اصغر دادبه
.https://t.me/hezar_khom